Leven trekt leven aan

DSC01974

Brocante, stond er op het bord, in scheve witte verfletters. Ze dansten een beetje, die letters, net als het woord. En ze zagen eruit of ze zich erg hadden geschramd.

Maar wel heel sierlijk. Zeg het hardop: Brocante. Voel je ‘m dansen?

Er stonden morsige, vrolijke kerels en nuchtere meiden met blondgeworden haren en veel lipstick. Ze verkochten licht gedeukte koperen ketels, kollosale kanten onderbroeken van katoen, vergeelde borden met fletse bloemen en gekraste borden met gouden randjes. Die hele markt was door en door doorleefd. Er was altijd een bord gebroken, dat dus ontbrak. Elk setje borden telde drie of vier, als je geluk had of vijf.

the_youngest_brother_by_jurinova-d3hrlkaZoals dat meisje die zes hemdjes weefde voor haar broers, die in zes zwanen waren veranderd. Ze  haalde haar target niet. Er miste een mouw en die ene broer hield een vleugel. De gemiddelde redacteur zou daar een rode kringel omheen zetten. Half, dat kan niet. Wij willen de hemel.

Er waren dus geen gebroken borden te koop. Maar wel een gebroken Levensboom, in het midden vastgeknoopt met een touwtje. Een kruis van zwarte windrooswielen. Twee sombere vogeltjes probeerden het wankele geheel in evenwicht te houden. Huginn en Munnin, twee raven op de schouders van Odin.

300px-Odin_hrafnar Wist Odin veel, waar ze vandaan kwamen. Ze waren er gewoon opeens. Leven trekt leven aan. Ze mochten zomaar los, zodat ze overal heen konden vliegen waar de oppergod zelf niet kon komen. Een soort Twitter avant la lettre.  

 

Ik heb ‘m natuurlijk gekocht, die Levensboom. Vanwege dat touwtje. En vanwege die aandoenlijk wegwijzerige bollen. Hierheen, daarheen, zeiden die bollen, dit is De Weg! Maar ondertussen hielden ze elkaar schitterend in evenwicht.

DSC02042Leven heeft wel iets met evenwicht. Lopen zonder om te vallen, links, rechts. Dansen en denken. Door dik en dun. Tekenen en Rekenen. We hebben er zelfs een ingebouwd orgaan voor, in de oren, naast de schouders, waar Huginn en Muninn zitten. Met een oog kijk je naar buiten en met het andere oog kijk je naar binnen.

 

Op een been kun je niet staan. Maar pas met acht benen in evenwicht kun je vliegen. Sleipnir. Maar die zag ik nergens, op die Brocante.

De hele levensboom kostte maar een krats. Vanwege dat touwtje. Daarna begon het pas. Maar dat …. is een ander verhaal.

Meer verhalen vind je in Debora’s boeken en luisterreizen. Meer verrassingen als je door de website doolhoft.

{Naar het zeer aardse paradijs}

Related posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>