Wintervertelling

Gastblog door Jac Vroemen

wakker worden in
dit stille licht en weten
het heeft gesneeuwd

 Winter Tolakkerlaan

Wat betekent winter? Iedereen heeft er zijn eigen beelden bij, herinneringen en ervaringen. Is het de kou en de nattigheid waar je het eerst aan denkt? Of schaatsen. Of sneeuwballen gooien?

Ik ga voor de mooie herinnering. Verglansd door de tijd, hangt er een zoete weemoed om onze kinderspelletjes. Nog wat langer op mogen blijven, we hadden ‘s avonds in de schemer een glijbaan gemaakt door een paar emmers water uit te gieten over straat, wat meteen bevroor. De verrukking van elkaar te mogen vastgrijpen, als je net wat harder doorgleed dan het meisje vóór je.

Of de plaksneeuw, en het eerste winterwonder van een sneeuwbal die al rollend reusachtig groot werd. Dan samen sjouwen en stapelen voor een sneeuwman.

Of die andere winter dat de sneeuw lang bleef liggen, we gingen met onze sleetjes tegen de heuvel op en stoven naar beneden, geluidloos glijdend, zonder wielen, door de snijdende wind!

Of later, pubers al, de avonden op de ijsbaan: blikkerige muziek schalde uit luidsprekers aan de bomen. Het – dit keer – onbereikbaar geworden meisje, dat telkens aan je voorbij zwierde…ook wel omdat ze beter kon schaatsen. ‘s Avonds doorgloeid en vermoeid thuis komen, toch gelukkig: er was warme chocolademelk en je vader las nog voor… óf: vertelde! Dat maakte verschil, want als hij las, ‘vertelde’ niet hij zelf, maar het boek, zo voelde dat. Vertelde hij zelf, rechtstreeks dus, ‘uit het blote hoofd’ (“by heart”), dan was dat een andere beleving, het was net of mijn vader dan dichter bij je was. Als hij voorlas deinde je mee op zijn stem en dat was ook wel fijn, je had dan de ruimte om een eigen verhalenland binnen te gaan.

Winter, het seizoen van de vieringen, en van de verhalen. Ik lees dit keer niet voor, maar vertel. Het gebeurt in het tuinhuis van De Magische Bongerd, een mooie natuurboerderij, imkerij en kruidentuin tussen Zeist en Utrecht, in het dromerige landschap van de Kromme Rijn, de rivier die altijd meevertelt.

Waarover? Talloos zijn de winterverhalen uit de literatuur. Ik ga er uit putten, vertel een verhaal van Anton Tsjechov en – na de pauze – schelmenverhalen uit de Decamerone: een rijke Europese traditie. Shantie Prins speelt op de harp.

Voor verhalen van eigen hand, zie mijn blogs ‘haikujac’ en ‘vertelwerk’.

Jac Vroemen over vertellen: 

‘Vertellen is het ‘slow food’ van de door apparatuur vervlakte ‘fastfood’ van de huidige communicatie. Kennis van het verleden, maar ook codes voor succesvolle omgang met elkaar behoren tot die wezenlijk belangrijke informatie, die je met verhalen vertellen kunt overdragen.’

 

Ode aan de Olifant, verschenen bij A3BoekenJac Vroemen studeerde culturele antropologie, was jarenlang redacteur van De Nieuwe Linie, gaf communicatietrainingen aan het bedrijfsleven. Hij schreef een aantal boeken over vertellen, zoals  het kleine, subtiele ‘Reis door de dag’ en het prachtige ‘Ode aan de Olifant’, een boek vol inspiratie, verschenen bij A3boeken.

Jac zal het nooit over zichzelf zeggen, maar wie hem eenmaal heeft gehoord, zal het met ons eens zijn: hij is een meesterverteller. Hoe zouden we Midwinter beter kunnen vieren dan met zijn prachtige winterverhalen?

 

Midwinterviering in De Magische Bongerd

Met Jac Vroemen, verhalen van Tsjechov en Bocaccio’s Decamerone;
en Shantie Prins, harp

Tijd: vrijdagavond 21 december, 20.00, UITVERKOCHT

vrijdagavond 4 januari 2013, UITVERKOCHT
Plaats: De Magische Bongerd, Tolakkerlaan 9, Zeist.
Kaarten 7 euro (voor volwassenen)
Aanmelden: 030-6992888 of info [at] demagischebongerd {punt} nl

 

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang gratis de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.

Related posts:

4 thoughts on “Wintervertelling

  1. O wat een mooi plan, die verhalen vertellen, dat zal wel heel erg in de smaak vallen,ik wens je een hele mooie tijd en hoop dat je ook eens deze kant opkomt,ik luister altijd naar Willem de Ridder’s verhalen die komen regelmatig op Salto en eens in de maand is hij in De Melkweg.
    Ik wens jou dan ook heel veel succes en hoop ze ooit eens te horen,

    ik ben heel erg stil
    in deze donkere tijd
    een soort winterslaap

    haiku-hugs,
    Christine

    • Bedankt, Christine!
      Willem is ook zo’n inspirerende verteller; hij heeft veel gedaan om het vertellen bekend te maken.
      Het is zo fantastisch om meegenomen te worden in de sfeer van een ‘live’ verteld verhaal.
      Jac is daar een meester in. Subtiel en raak.

      Dank voor de haikoe hug.
      dwars door kilometers koude draden van het web
      voelde ik me begrepen

      Hartelijke groet, Debora

  2. Leuk dat je komt, Rob, helemaal uit Antwerpen ook nog! Ik geniet veel van jouw bijdragen in de vertellerswereld. Ik heb je gemaild over je reservering.
    Hartelijke groet, Debora Zachariasse

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>