In Persephone’s Armen – Zeewier

Een voorpublicatie uit mijn nieuwste roman, In Persephone’s Armen

door Debora Zachariasse.

In Persephone’s Armen vertelt het verhaal over Elora, priesteres van de Grote Persephone, die vijfduizend jaar geleden een belangrijke tempel bestuurde, de tempel van de maan en de getijden. Als jong meisje is Elora in opleiding in de Kruiderij, waar haar ziel en zaligheid ligt. Maar Rhea Elodia, de hogepriesteres, heeft andere plannen voor haar.

Elora vertelt…

‘Het was mijn grote droom om mij verder te bekwamen in het gebruik van kruiden en dranken brouwen, iets waar Aïshna een meesteres in was. De plantenwereld kwam mij voor als uiterst lieflijk en zacht, ja, werkelijk bloemig. Het was een verademing na de krachtige energie van dans en ritueel, een oase van rust na alle kolkende emoties van de wereld van de diplomatie. Zo vaak ik maar tijd had, zocht ik Aïshna op in de Kruiderij, waar op planken aan de wand rijen kleine kruiken stonden, netjes dichtgebonden met geitenblaas, keurig voorzien van opschriften in witte krijtletters, soms zelfs ingegraveerd in de potten. Aan het plafond hingen bossen kruiden te drogen.
Ik weet nog hoe ik na mijn eerste tochtje met Nicholla op een vrij ogenblik naar Aïshna ging om haar te vertellen over het zeewier. Ze stond te roeren in een kleine koperen ketel boven een vuurtje.
‘Ik heb zeewier gevangen,’ zei ik trots.
Haar ogen begonnen te glimmen. ‘Ben je met Nicholla uit geweest? Ik hoorde zoiets.’
Zo ging het altijd bij ons. Het was in de tempel onmogelijk om iets onopgemerkt te doen.
Ze keek me vriendelijk aan. ‘Heb je het meegebracht?’
Ik begreep niet wat ze bedoelde, mijn gedachten nog bij Nicholla.
‘Het zeewier. Kijk niet zo onnozel.’
O, het zeewier. Nee, daar had ik niet aan gedacht.
Ze vroeg me alles over het tochtje en ik vertelde precies waar we het zeewier gevonden hadden en beschreef hoe het eruit zag. ‘Het was dun en groen, met brede bladeren. Het zwierde in het water rond als natte haren, maar dan breder, heel sierlijk. Maar als je het boven water haalde werd het net snot.’
Aïshna moest lachen. ‘Zeesla,’ zei ze. ‘Heb je ernaar geluisterd? Vertelde het je nog wat?’
‘Het zong voor me toen het nog in het water zwierde. Een deinend lied over golven die je overspoelen en je meenemen naar verre landen, over vissen die je strelen en van je eten. Het was een zacht en warm en slaperig lied, als voor een kind in de moederschoot. Als bloed in de aderen. Maar toen ik het gevoel kreeg dat het erg zacht en slap spul is, veranderde de melodie, toen vertelde het pittig en scherp en flink gezouten over een zeldzame kracht. Toen kreeg ik het idee dat het erg goed was voor het hart.’
Aïshna streelde over m’n haren. ‘Je hebt goed geluisterd,’ zei ze. ‘Ik gebruik zeewier als opkikker als mensen oud worden of uitgeput zijn, zoals bijvoorbeeld na een zwangerschap of na een lange reis. Het brengt ze terug in contact met hun eigen levensritme, omdat ook het zeewier zo aan het ritme van het water gewend is dat het deel uitmaakt van haar wezen. En het helpt zo het hart, ritmebewaker in ons lichaam, en ook de gewrichten die ons laten bewegen. Van alle soorten zout is het zoute zeewier het meest vloeiende, het minst starre, minder zelfs nog dan het zout dat we zo uit het water winnen. Het zeewierzout is vele malen minder star dan het zout dat diep in de aarde groeit. Aardezout is meer geschikt voor de botten, maar het werkt al gauw te verstarrend. Mensen verdragend dat niet goed, want ze zijn vloeiende wezens.’
Zo vertelde Aïshna over alle planten. Iedere plant had een eigen verhaal en ze sprak erover als echte levende wezens die zij persoonlijk kende, ja, als haar vrienden.  Ik begreep wel waarover ze sprak, maar wat voor mij alleen maar vage gevoelens waren, wist.zij helder en duidelijk te verwoorden.
‘Als je nog eens met Nicholla uit gaat, breng dan wat zeesla voor me mee, want m’n voorraad begint op te raken. Dit is het goede seizoen. Maar vergeet niet eerst contact te maken met de planten, anders pluk je alleen hun lichaam, maar niet hun kracht. En groet de watergeesten en de luchtgeesten, want daar heeft de zeesla een sterke band mee.’
Dat deed ik.
Zo vaak ik maar kon, hing ik rond in de Kruiderij, stripte droge kruiden van de stelen, schudde geduldig zaadjes in kleine bakjes, maalde schors en raspte geurig hout, roerde in kokende ketels, en zeefde de kruiden uit de olie en smolt er gouden bijenwas bij om genezende zalf te maken. Een deel bijenwas op vijf delen olie, roeren totdat alles afgekoeld was, zodat het niet zou klonteren. Ik bereidde honingzalf voor brandwonden en ontstekingen, tijmzalf voor de luchtwegen, eikenschorszalf om de aambeien te verlichten na de bevalling, venkelzalf om de borsten van voedende vrouwen te verzorgen en de melk te verrijken. We lieten kruiden trekken in wijn voor ouderen. Bittere kruiden om de eetlust te bevorderen; melisse om de strelende slaap te roepen of sint janskruid om hun levenslust aan te wakkeren. Soms mocht ik zelfs het giftige doornappel bereiden. Met liefde had ik de rest van mijn leven daar gesleten, in de Kruiderij, tussen de flessen en geur van kruiden.

Maar Rhea Elodia had andere plannen.

 

Op dit moment leg ik de laatste hand aan het boek. Het is tijd. In Persephone’s Armen mag nu het levenslicht zien.

Zet je jouw commentaar hieronder?  Ik vind het fijn om te horen wat jij ervan vindt.

 

 Al het verse nieuws over In Persephone’s Armen gratis in je mailbox met de Inspiratiemail van De Magische Bongerd. Meld je snel aan.

Laatste nieuws: vanaf februari 2013 schrijf ik in Onkruid over het leven in De Magische Bongerd, over kruiden en natuurlijk genezen, on over allerlei andere geheimen van de Westerse Weg van de Wijsheid.

Groene Smoothie van Brandnetel en Avocado

Groene Smoothies zijn kleine vitaminenbommetjes die je zelf maakt. Gezonder dan een vitminenpil, gemakkelijker dan een maaltijd.
Het is altijd vers.
Je weet precies wat erin zit.
Die uitgangspunten passen naadloos in de Magische Bongerd Keukenfilosofie:

Maak het lekker, maak het gezond, maak het vers, maak het makkelijk, maak het spannend.

 

Brandnetelsmoothie!
Een Groene Smoothie dus? Hm. Een kruidensmoothie misschien? We zitten midden in de oogst van de allerlaatste brandnetels. Brandnetelsmoothie!
Dat leek me wel spannend. Zou je de prik proeven? Zou je het goed fijn krijgen? Het is ten slotte geen lente meer. Zou het ergens naar smaken?
Het werd fijn, het werd groen en het werd prachtig van structuur. Het leek op groene gazpacho. Maar het smaakte naar niks. Niet hartig en niet zoet, een beetje waterig, precies er tussenin. Wat nu?
Met wat citroensap en wat zout werd het al beter. Helemaal af werd het – met dank aan de gazpacho – met fijngesneden rauwe ui en kappertjes.
Ja, zo smaakte het niet verkeerd!

Dit is het recept:
Blad van de toppen van vijf brandnetels, zo jong mogelijk.
Een rijpe avocado, geschild en zonder pit.
Een rijp appeltje, geschild, in stukjes.
Wat Utrechts Heuvelrugwater.
Hup, alles in staafmixer en mixen maar.
Maak de brandnetelsmoothie af met wat citroensap, garneer met een theelepel kappertjes en fijngesneden ui.

Gewrichten
Wat een prachtige manier om je gewrichten soepel te houden. En je haren glanzend. En je ogen stralend. En om al die calcium, kalium, magnesium en sporenelementen binnen te krijgen. Het voedt ook, doordat er avocado in zit.

Dit biedt perspectieven:
Wat eiwitschuim erdoor, invriezen, en je hebt spectaculair groen ijs. Daar kun je mee voor de dag komen bij het kerstdiner, als tussengerechtje of als voorgerecht. Moet je het wel nu alvast maken, want met kerst zijn die brandnetels natuurlijk dood.

Wat is jouw lekkerste Smoothie recept?  Laar ons meegenieten in het commentaar.

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang gratis de Hartslag van de Tempel van De Magische Bongerd.

Hier een paar leuke Smoothie boeken. En eentje over gezonde kruiden. Zo wordt een gezond cadeautje meteen leuk.

9780961462024

Dronk Sint Maarten brandnetelbier?

Sint Martijn, Sint Martijn,
T’avond most en morgen wijn!

In de tweede helft van de vijftiende eeuw beschouwden velen het als een schande om op het Sint-Maartensfeest niet dronken te zijn. Zelfs ten tijde van de Reformatie kon iemand nog verdacht worden van ketterij als hij de Sint-Maartensdronk weigerde.

Bron: feestenalmanak

Sint Maarten komt eraan en dat vraagt natuurlijk om een lekker recept.
Iets voor de koude dagen en de stekende, gierende wind. Iets om je artritis te kalmeren. En je jicht. Iets om een beetje te ontstressen en je spieren te ontspannen. Het vraagt om brandnetelbier.

 

 

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e3/Grolsch.jpgBrandnetelbier
2 kilo verse brandnetels
2 bio-citroenen in stukjes
10 liter water
1 kilo bio-rietsuiker
1 eetlepel (15 ml) biergist
20 beugelflesjes

 

Bereiding: Laat de brandnetel gedurende een uur zachtjes koken in het water met de stukken citroen, met schil en al. Filtreer het door een zeef met een brandschone zakdoek erin.  Voeg 1 kilo rietsuiker toe. Roer totdat alles is opgelost. Los het biergist op in wat water en voeg het toe wanneer de vloeistof is afgekoeld tot handwarm. Niet eerder want dan gaat de gist meteen dood = zonde. Dek alles af met een schone doek of doe het in een grote fles met waterslot, als je die hebt. Laat het 3 dagen fermenteren, bottel het dan in lege beugelflesjes en laat het brandnetelbier nog een weekje op de fles nagisten.

Het mooie is, dat we het niet over een ordinair drinkgelag hebben maar over een ehm, geneeswijze: fytotherapie.  Er wordt veel onzin over kruiden beweerd. Gelukkig zijn sommige dingen echt waar. Brandnetel is een officiëel geneesmiddel. Brandnetel is de diclofenac onder de planten, maar dan zonder bijwerkingen.

Er is veel onderzoek naar gedaan en er is een officiële Europese monografie
Brandnetel is bewezen werkzaam tegen gewrichtsproblemen zoals artritis, artrose en reuma. Het levert een berg mineralen en vitaminen waardoor je haar beter groeit, je botten sterk blijven, je spieren beter functioneren. Het bevordert de uitscheiding van afvalstoffen (die je niet ziet maar wel voelt in de vorm van spierpijn en stijve spieren).

Als een avond torretjedronken zijn je niet zo aanspreekt, kun je ook gewoon elke dag brandnetelthee drinken. Maak ‘m lekker sterk. De calcium uit brandnetel wordt veel beter opgenomen dan de calcium uit melk, pillen of voedingssupplementen.
Jonge brandnetels zijn erg lekker als groente. Het lijkt veel op spinazie. Op de website vind je een aantal lekkere recepten. Eet ze in de lente, gestoofd of geroerbakt, maak brandnetel-ricotta lasagne, vul er een hartige taart mee, samen met een uitje en wat noten, of maak spanakopita of brandnetel-risotto.
Wie een brandnetelbier drinkt en een brandnetelgerecht kan bereiden, is autonoom en onafhankelijk. Brandnetel kost niets, het is niet genetisch gemanipuleerd en er zitten geen E-nummers in. Sinds Annie M.G. Schmidt er haar Otje en Tos mee in leven hield, hoort brandnetel tot ons culturele erfgoed. Net als Sint Maarten.

 

Over bier zijn erg leuke boeken geschreven! Neem een kijkje in de boekenkast.

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang gratis de Hartslag van de Tempel van De Magische Bongerd.

Hop: slaap zacht

 

Eindelijk! Al maandenlang klautert een hopplant omhoog langs de nieuwe pergola en wat denk je? Het is een meisje! Een aanwinst voor ons landelijke leven, want de sierlijke hopbellen zijn beeldig! Gedroogd geven ze de hele winter een landelijke charme aan de woonkeuken. Maar er is meer.

Hopbellen geven smaak en houdbaarheid aan bier. Willen we brouwen, dan zitten we goed. Maar dit jaar willen we niet brouwen. We willen rust na alle hectiek van de oogsttijd. Rust willen we, en slaap. En laat Hop daar nu het uitgelezen middel voor zijn!

Hop is beroemd als slaapmiddel, een van de weinige kruidengeneesmiddelen waarvan de werking onomstotelijk bewezen is! Zelfs een verstokte nachtbraker heb ik eens aan de keukentafel aangetroffen, in slaap gesukkeld naast een kopje warme hop-thee!

Hoe gebruik je hop als slaapmiddel?

Dat kan op twee manieren: als tinctuur of als thee.

Hoe maak je Hoptinctuur?
Dat is eenvoudig. Vul een jampot propvol met hopbellen. Vul de jampot opnieuw, maar dit keer met brandewijn of wodka. Laat het minstens zes weken trekken, langer mag ook. De dosis is 40 druppels (1 milliliter) voor het slapengaan; gewoon in een glas water, of als avondbittertje door de wodka of jenever.

Hoe maak je Hopthee?
Doe een flinke lepel hopbellen, vers of gedoogd, in een beker kokend water, even laten trekken en opdrinken. De thee smaakt vrij bitter; het beste is, om dat gewoon maar zen-achtig te aanvaarden want zelfs honing doet hier meer kwaad dan goed.

Stel je daarbij gerust voor, dat je een wiegende hopbel bent en dat de wind al je zorgen weg laat vliegen. Ga op het balkon staan. Adem diep in, voel de wind tegen je slapen. Voel, hoe de zachte avondwind je omhelst en je hoofd leeg waait. Laat alle gedachten maar voor wat ze zijn, ach, ze tobben heus wel zonder ons verder. Dat kunnen ze prima, die redden zich best een paar uur zonder ons. En dan dommelen wij ondertussen even weg.

Zzzzzzlaap lekker? Of heb jij een ander probaat middel? Deel je ervaring in het commentaar!

 

 Bring on the magic.

 

 

Herfstboeket: lekker bol

Soms moet een herfstboeket gewoon lekker bol zijn.

Neem nu deze dahlia’s met hun opzichtige paarse kleur.Daar past gewoon niets anders bij. Niets moet afleiden van die kleur. Hoogstens moeten de andere boeketelementen die kleur temperen, dragen, verzachten, verontschuldigen.

Het paars is een kleur die ik me herinner van mijn eerste viltstiften. Ik was zes en viltstiften hadden iets betoverends: die felheid, die onverschrokkenheid, de ongenuanceerde egaliteit en niet te vergeten dat speciale geurtje. Dat de tekeningen grof en lelijk werden, deerde me niets, want tekenen kon ik met geen enkel medium. Nog steeds niet. Ik ben van de sfeer. Kleuren raakten me, kleuren maakten me gelukkig. Het was de kleur die me bedwelmde.

Dit herfstboeket combineer ik deze opzichtige paarse dahlia’s met zachte bolle vormen van lichtgroene Annabelle’s en bloeiende klimop in een bolle vaas. Less is more.

En wat is nu de magie van dit boeket?

De kleur isniet alleen een kleur die me herinnert aan jeugdige levenslust. Paars of violet de kleur van Yesod, het rijk van de Maan, de ketel van levenskracht, de zetel van de kundalini energie. In dit boeket is die maanmagie erg krachtig, vanwege het felle paars. De bolle vorm en de waterige sfeer van de hortensia brengt er wat zachtheid in aan. Ze heten Annabelle. Dat woord alleen al! Rond en zacht, koesterend als de volle maan.

Klimop is een plant van Hecate, de donkere maan. Zij zorgt dat de magie niet té wild uitwaaiert en ook niet doodgeknuffeld wordt. Met haar stevige groen geeft ze helderheid. Ze is een beetje giftig en ze werkt in de donkere tijden: Klimop bloeit in september, op een tijdstip dat er voor de bijen verder niets meer te eten is. Ze lijkt nogal pittig, Hecate, maar ze is goeiiger dan ze lijkt…

Alles bij elkaar is het een maanboeket, dat creatieve kracht oproept en verzorgt, zodat dat wat ontstaat sterk en levenslustig is, of het nu gaat om een kind, een kunstwerk, een project of een onderneming. Evenwicht houdt de tover in toom.

Beika Kruid schreef paar mooie boeken over de magie van bloemen:
Bloemen Mandala’s
Bloemen en planten in je mandala tekenen voor de beginner

Susun Weed schreef het beste kruidenboek ooit: The Wise Woman Way

NB De Magische Bongerd wil graag echte winkels steunen. Daarom werken we samen met Libris via De Nieuwe Boekhandel van Monique Burger, bekend van DWDD.

 

978096146202497890772473419789073798748

Meer inspiratie voor een rijk en magisch leven?  Meld je hier aan voor de Magische Bongerd Inspiratiemail.