Schrijven is schrappen

verhaalGereedschapKaart-2013-04-22-500px

Schrijven lijkt eenvoudig genoeg. Ik bedenk iets en dat schrijf ik dan op.

Maar zodra het er staat, begint het. Met een beetje geluk  heb ik een levend verhaal te pakken. Een levend verhaal groeit stiekem verder terwijl ik niet kijk. Aan een levend verhaal kun je blijven schrijven! Pas als ik snel genoeg schrijf en héél goed oplet, kan ik het verhaal inhalen. Op een dag is het af. En dan vraag ik me af, wat ik nu eigenlijk geschreven heb.

Dan volgt de eerste revisie van schrappen en toevoegen, vaak veel toevoegen! Alle onderdelen komen in evenwicht en de zaak krijgt vorm. Maar een levend verhaal blijft in beweging en verandert voortdurend van gestalte. Een levend verhaal heeft niet alleen revisie nodig, maar ook een goede belichting. Welke hoogtepunten ga ik benadrukken? Wat mag een beetje worden voorbereid, waar leg ik nog een accent? Welk personage kan er bij nader in zien toch helemaal uit en wie moet beslist nog ergens een comeback maken? Uitlichten is slopend, zowel voor het verhaal, dat heel veel tekst verliest, als voor de schrijver, die heel veel illusies verliest. Alles wat had kunnen zijn, moet eruit. Bikkelhard, maar het is niet anders. De steigers gaan terug op de wagen.De rijgdraden gaan eruit. De hulplijntjes worden weggegumd. Alleen wat echt belangrijk is, mag blijven. Dan komt er een mooie harde kaft omheen.

En dan pas durf ik te zeggen: het is af.

En jij? Wat is voor jou een goed verhaal? Deel het met elkaar, in je commentaar hieronder!

Julia Cameron schreef misschien wel het meest spirituele boek van het afgelopen decennium: zij opent op een speelse manier de weg naar de schepper in jezelf! The Artist’s Way.

Wij willen graag echte winkels steunen. Daarom werkt De Magische Bongerd  via Libris samen met De Nieuwe Boekhandel van Monique Burger, bekend van DWDD.

 Meer inspirerende dingen horen uit de Magische Bongerd?  Schrijf je in voor de Inspiratiemail!

In Persephone’s Armen – Zeewier

Een voorpublicatie uit mijn nieuwste roman, In Persephone’s Armen

door Debora Zachariasse.

In Persephone’s Armen vertelt het verhaal over Elora, priesteres van de Grote Persephone, die vijfduizend jaar geleden een belangrijke tempel bestuurde, de tempel van de maan en de getijden. Als jong meisje is Elora in opleiding in de Kruiderij, waar haar ziel en zaligheid ligt. Maar Rhea Elodia, de hogepriesteres, heeft andere plannen voor haar.

Elora vertelt…

‘Het was mijn grote droom om mij verder te bekwamen in het gebruik van kruiden en dranken brouwen, iets waar Aïshna een meesteres in was. De plantenwereld kwam mij voor als uiterst lieflijk en zacht, ja, werkelijk bloemig. Het was een verademing na de krachtige energie van dans en ritueel, een oase van rust na alle kolkende emoties van de wereld van de diplomatie. Zo vaak ik maar tijd had, zocht ik Aïshna op in de Kruiderij, waar op planken aan de wand rijen kleine kruiken stonden, netjes dichtgebonden met geitenblaas, keurig voorzien van opschriften in witte krijtletters, soms zelfs ingegraveerd in de potten. Aan het plafond hingen bossen kruiden te drogen.
Ik weet nog hoe ik na mijn eerste tochtje met Nicholla op een vrij ogenblik naar Aïshna ging om haar te vertellen over het zeewier. Ze stond te roeren in een kleine koperen ketel boven een vuurtje.
‘Ik heb zeewier gevangen,’ zei ik trots.
Haar ogen begonnen te glimmen. ‘Ben je met Nicholla uit geweest? Ik hoorde zoiets.’
Zo ging het altijd bij ons. Het was in de tempel onmogelijk om iets onopgemerkt te doen.
Ze keek me vriendelijk aan. ‘Heb je het meegebracht?’
Ik begreep niet wat ze bedoelde, mijn gedachten nog bij Nicholla.
‘Het zeewier. Kijk niet zo onnozel.’
O, het zeewier. Nee, daar had ik niet aan gedacht.
Ze vroeg me alles over het tochtje en ik vertelde precies waar we het zeewier gevonden hadden en beschreef hoe het eruit zag. ‘Het was dun en groen, met brede bladeren. Het zwierde in het water rond als natte haren, maar dan breder, heel sierlijk. Maar als je het boven water haalde werd het net snot.’
Aïshna moest lachen. ‘Zeesla,’ zei ze. ‘Heb je ernaar geluisterd? Vertelde het je nog wat?’
‘Het zong voor me toen het nog in het water zwierde. Een deinend lied over golven die je overspoelen en je meenemen naar verre landen, over vissen die je strelen en van je eten. Het was een zacht en warm en slaperig lied, als voor een kind in de moederschoot. Als bloed in de aderen. Maar toen ik het gevoel kreeg dat het erg zacht en slap spul is, veranderde de melodie, toen vertelde het pittig en scherp en flink gezouten over een zeldzame kracht. Toen kreeg ik het idee dat het erg goed was voor het hart.’
Aïshna streelde over m’n haren. ‘Je hebt goed geluisterd,’ zei ze. ‘Ik gebruik zeewier als opkikker als mensen oud worden of uitgeput zijn, zoals bijvoorbeeld na een zwangerschap of na een lange reis. Het brengt ze terug in contact met hun eigen levensritme, omdat ook het zeewier zo aan het ritme van het water gewend is dat het deel uitmaakt van haar wezen. En het helpt zo het hart, ritmebewaker in ons lichaam, en ook de gewrichten die ons laten bewegen. Van alle soorten zout is het zoute zeewier het meest vloeiende, het minst starre, minder zelfs nog dan het zout dat we zo uit het water winnen. Het zeewierzout is vele malen minder star dan het zout dat diep in de aarde groeit. Aardezout is meer geschikt voor de botten, maar het werkt al gauw te verstarrend. Mensen verdragend dat niet goed, want ze zijn vloeiende wezens.’
Zo vertelde Aïshna over alle planten. Iedere plant had een eigen verhaal en ze sprak erover als echte levende wezens die zij persoonlijk kende, ja, als haar vrienden.  Ik begreep wel waarover ze sprak, maar wat voor mij alleen maar vage gevoelens waren, wist.zij helder en duidelijk te verwoorden.
‘Als je nog eens met Nicholla uit gaat, breng dan wat zeesla voor me mee, want m’n voorraad begint op te raken. Dit is het goede seizoen. Maar vergeet niet eerst contact te maken met de planten, anders pluk je alleen hun lichaam, maar niet hun kracht. En groet de watergeesten en de luchtgeesten, want daar heeft de zeesla een sterke band mee.’
Dat deed ik.
Zo vaak ik maar kon, hing ik rond in de Kruiderij, stripte droge kruiden van de stelen, schudde geduldig zaadjes in kleine bakjes, maalde schors en raspte geurig hout, roerde in kokende ketels, en zeefde de kruiden uit de olie en smolt er gouden bijenwas bij om genezende zalf te maken. Een deel bijenwas op vijf delen olie, roeren totdat alles afgekoeld was, zodat het niet zou klonteren. Ik bereidde honingzalf voor brandwonden en ontstekingen, tijmzalf voor de luchtwegen, eikenschorszalf om de aambeien te verlichten na de bevalling, venkelzalf om de borsten van voedende vrouwen te verzorgen en de melk te verrijken. We lieten kruiden trekken in wijn voor ouderen. Bittere kruiden om de eetlust te bevorderen; melisse om de strelende slaap te roepen of sint janskruid om hun levenslust aan te wakkeren. Soms mocht ik zelfs het giftige doornappel bereiden. Met liefde had ik de rest van mijn leven daar gesleten, in de Kruiderij, tussen de flessen en geur van kruiden.

Maar Rhea Elodia had andere plannen.

 

Op dit moment leg ik de laatste hand aan het boek. Het is tijd. In Persephone’s Armen mag nu het levenslicht zien.

Zet je jouw commentaar hieronder?  Ik vind het fijn om te horen wat jij ervan vindt.

 

 Al het verse nieuws over In Persephone’s Armen gratis in je mailbox met de Inspiratiemail van De Magische Bongerd. Meld je snel aan.

Laatste nieuws: vanaf februari 2013 schrijf ik in Onkruid over het leven in De Magische Bongerd, over kruiden en natuurlijk genezen, on over allerlei andere geheimen van de Westerse Weg van de Wijsheid.

Artjournal – in 7 stappen naar een eigen boek

Het leuke van Art Journaling is dat je werk precies die vorm krijgt die jij wilt. Je kunt een prachtig boekje kopen om je journals in te maken. Maar je kunt ook losse kaarten gebruiken. In deze blog leer je hoe je zelf een boekje in elkaar kunt knutselen, zodat het helemaal naar je zin is. Je maakt letterlijk je eigen boek.

1 Papier kiezen

In dit boekje heb ik interessante papiersoorten verzameld: aquarelpapier, muziekpapier, inpakpapier van de rozen, lijntjespapier oude Michelinkaarten van Frankrijk en halfdoorzichtig papier. Maar er zijn nog veel meer mogelijkheden.

Dit boekje heb ik gemaakt van lege vensterenveloppen! Je kunt achter de venstertjes spannende dingen plakken, zoals de libellevleugeltjes die ik vond bij de Kromme Rijn.

2 Papier voorbereiden

Bedrukt papier zoals muziekpapier en oude landkaarten kun je behandelen met gesso, zodat je erop kunt schrijven. Wil je tekenen, schilderen of collage maken, dan kun je de pagina’s ook met ander kleuren bewerken of gebruiken zoals ze zijn. Heb je geen gesso, dan kom je een heel eind met een restje latex muurverf.

 

3 Vouwen en naaien

Als de pagina’s naar je zin zijn, maak je er katernen van: vier vellen vouw je dubbel en je naait (of niet) ze op de vouw vast. Met de hand of lekker snel: met de naaimachine met een grote steek.

4 Katernen verzamelen

Heb je meer dan één katern, dan naai je ze allemaal op de rug aan elkaar, aan een bandje, zodat ze stevig vast elkaar zitten. Ook hier bewijst de naaimachine goeie diensten. Maar het kan ook met de hand en een stevige naald.

 

5 Omslag maken

Omslag = upcycled leer van de versleten bank

Een eenvoudig en heel effectief omslag kun je maken van een lapje leer of suède, bij voorkeur uit de recycling. Oude stukken leer haal je uit oude kleding of meubels; van de weggeefwinkel.  De rest kun je gebruiken voor versieringen zoals leren koorden, en franjes. Knip het leer op maat en lijm de buitenste pagina’s met het bandje tegen de voorkant en achterkant van de omslag, met een gewone hobbylijm.  Laat de band hierbij vrij, dan valt je boekje mooier open.

 

 

6 Sluiting maken

Het boekje hoeft natuurlijk geen wereldgeheimen te bevatten, maar toch, een sluiting heeft wel iets. Want als je een Art Journal opent, stap je binnen in een bijzondere wereld.  Ik heb een leren koordje geknipt waar ik franje omheen heb gelijmd. Een ‘knoopsgat’ geknipt in het leer maakt het af.

7 Journal er op los!

Ja, daar was het allemaal om begonnen. Journaling gaat over alles, grote thema’s en kleine voorvalletjes. Grote thema’s komen vaak het mooiste in beeld door een klein voorval, een momentopname – en die kun je prachtig weergeven in je Art Journal.

Voor de Nanowrimo’s en andere schrijvers onder ons: laat je eens inspireren door plaatjes! Plak ze erbij of droedel gewoon wat. Dan is die bladzijde niet zo wit.

 

Nog meer Art Journaling voorbeelden vind je hier en hier en hier kijk ook eens bij de te gekke collages!

Voorbeelden van Art journals van andere kunstenaars vind je hier: laat je inspireren … maar niet ontmoedigen! Heb je hier iets aan? Hoe ziet jouw Art Journal eruit? Laat je ons meegenieten met jouw commentaar?

Zoek je een leuk Nederlands boek over Art Journaling?

In 2012 verschenen Groots en Meeslepend leven van Lou Niestadt. € 19.95

9789021555270In augustus 2013 verscheen: Less is Luxe        € 19.95

 

Meer inspiratie voor een magisch, vruchtbaar leven?
Ontvang gratis de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.

 

Het Fluisterboek, the trailer

Hoe cool is dat: Het Fluisterboek als inspiratie voor een filmtrailer! Mooi gedaan, mensen!

Dat het flink mis gaat met Tibby, is al vanaf de eerste bladzijde duidelijk. Toch verrast Debora Zachariasse met de subtiliteit van haar verhaal. Het fluisterboek is een mooi boek waarin alle karakters diepte krijgen. Zelfs het verdriet van Tibby’s egoïstische moeder is echt. Recensie Seven Days

Wat Het fluisterboek tot zo’n prachtig boek maakt, is de subtiele manier waarop alles wat eerst zo mooi leek, verandert in iets dat ook ongemakkelijke of verdrietige gevoelens kan veroorzaken. Het tonen van de veelzijdigheid van alles, lijkt het hoofdmotief te zijn. Dit alles is verpakt in een verhaal van vriendschap, liefde en verwarring dat elke jongere bekend voor zal komen. Een absolute aanrader! Recensie Jong in Arnhem

Als lezer wordt je langzaam maar onontkoombaar bij deze vriendschap betrokken en dat maakt het verhaal zo mooi. Het Fluisterboek is een subtiel verhaal over vriendschap, loyaliteit en het accepteren van dingen waar je geen invloed op uit kan oefenen. Een prachtig meidenboek! Gerda Aukes, Moet je lezen!

Tibby en Annemarth zijn gek, lief en anders. Een heerlijk boek dat je niet meer weg wilt leggen! Sanne Vogel

Wat een prachtig geschreven boek!! Het raakt en geeft inzicht in lastige processen, dank Debora voor het schrijven van dit verhaal! Karin Haanappel, kunsthistorica

Acht Duitse uitgevers wedijverden om de vertaalrechten:  Flüsterherz  werd een prachtig boek met van die hoge stapels in de boekhandel en huilende mensen die er You-tube filmpjes over maakten. 

Wil jij weten waaarom?

Zomeraanbieding: Koop hier een gesigneerd exemplaar van Het fluisterboek voor maar 5 euro!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang gratis de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.

Lol in lezen!

Gastblog door Saskia Stibbe

Op de basisschool wordt veel aandacht besteed aan technisch en begrijpend lezen. Natuurlijk is dit heel belangrijk, maar hoe blijft lezen leuk voor kinderen? Hoe maak je ze enthousiast voor boeken?

Zowel de ouders als de leerkrachten hebben hierin een belangrijke rol. Zo zal de leerkracht op school de kinderen regelmatig zelf laten lezen en boeken voorlezen.

Vrijwel op iedere basisschool vind je een schoolbibliotheek waar de kinderen zelf boeken kunnen lenen. Vaak is er in de klas ook een plek waar ze boeken kunnen bekijken en lezen. In deze leeshoek staat bijvoorbeeld een bank of een zitzak met een breed aanbod aan boeken, zoals prentenboeken, verhalenbundels, informatieve boeken, rijmbundels en sprookjesboeken.

Naast het zelf lezen, vinden kinderen het ook erg leuk om voorgelezen te worden. Voorlezen is een sociale activiteit die zelfs kinderen in groep 8 leuk blijven vinden. Zelf herinner ik me nog wanneer mijn meester ons aan het eind van de dag voorlas uit ‘Snuf de hond’ van de schrijver Piet Prins. Tijdens het voorlezen leest de leerkracht niet alleen maar voor, hij praat ook met de kinderen over het boek.

Als ouder kun jij je kind stimuleren door een abonnement te nemen op de bibliotheek. Verder is de jaarlijkse Kinderboekenweek ook een manier om je kind enthousiast te krijgen voor boeken. Door het lezen van boeken ontdek je de wereld en maak je kennis met andere culturen. Het thema van de Kinderboekenweek is daarom dit jaar: ‘Hallo wereld’. Van 3 tot en met 14 oktober vinden er rond dit thema allerlei activiteiten plaats op scholen, in bibliotheken en boekenwinkels.

Wil je meer weten over hoe je kind leert lezen en hoe hij je hem kunt stimuleren, kijk dan op www.snapjekind.nl.

Saskia Stibbe is leerkracht en onderwijskundige.  Ze was als auteur betrokken bij de ontwikkeling van Snap je kind! Saskia zet zich in het dagelijks leven in om het leesplezier bij kinderen te stimuleren.

AVI-speak

Donderdag werd ik geïnterviewd door Saskia Stibbe voor de website vanSnap je kind!’.
We spraken over mijn ervaring als schrijver van AVI* boeken .
‘Is het nu erg moeilijk om een  AVI tekst te maken?’ vroeg zij.

Weet je wat? Laten we het gewoon eens proberen. Laten we iets spannends doen. We gaan schatgraven met Big. Doet u mee?

(C) Alice Hoogstad, illustratie uit Het geheim van de wind

Ik stel me voor, hoe Big bezig is, op het strand of in de zandbak, scheppend dat het een lieve lust is. Het zand stuift in het rond. Er is iets bijzonders, daar beneden, iets geheims dat hij wil ontdekken.

Zwiep zwap zegt mijn schep.
Zoef zoef, zingt het zand.
Ik graaf een gat
zo diep ik kan
helemaal naar Swaziland

Zwiep zwap zegt mijn schep.
Zoef zoef, zingt het zand.
Ik graaf een tunnel naar benee
mama, ga jij straks met me mee?

Big heeft vast geen flauw idee wat Swaziland is, maar het klinkt lekker exotisch en het rijmt. Dat is genoeg. Je hoort het zand rondzoeven en het ritme van de schep pulseren. Al gravend gaat ook de fantasie van Big dieper en dieper, totdat hij op zijn eigen grens stuit en mama weer nodig heeft.

Hoe ziet dit tekstje er nu uit in AVI-speak?
Big is net geen kleuter meer, dus de tekst moet passen in  AVI M3 (midden van groep 3). De woorden zwiep, zwap, zingt en zand zijn allemaal te moeilijk. Klei zou kunnen, maar  een kind denkt dan meteen aan boetseerklei. In de aarde? Tunnel? Twee lettergrepen, te moeilijk. Schep mag wel. ‘Sch’ kunnen ze aan, volgens AVI.
Goed. Daar gaan we.

Ik graaf een gat, (Nee. Graaf is ook te moeilijk)
Ik zoek, ik zoek,
Heel diep, met mijn schep
Wat is dat? (nee, voor een kind is het te moeilijk om de juiste klemtoon te vinden)
Hiep hoi, (o, nee, oi, mag niet)
Hiep hiep? (Mwah, beetje krom.) Wat fijn? (Getver, veel te stijf. )
Kijk, gaaf! (spreektaal, beetje aan de lompe kant, maar ‘t  kan wel)
Daar is een schat.’

Dan krijgen we:

Ik zoek, ik zoek.
Heel diep, met mijn schep.
Kijk! Gaaf!
Daar is een schat.

Het is leesbaar, het is vlot, maar meer ook niet. Waar is de sfeer, het gevoel, de spanning, de zintuigelijkheid, waardoor een kind zich kan inleven?
Schrijvers zijn ware ‘taalyogi’s’, die  op taalgebied hun benen in hun nek kunnen knopen als het moet. Maar ergens houdt het op. Wie fluistert daar #AVI=taalverkrachting? Een mooie AVI tekst schrijven op dit niveau is eigenlijk niet te doen. Je kunt moeilijke woorden niet straffeloos wegvlakken tot alles zoet en begrijpelijk is. Wie alleen maar zoetigheid krijgt, raakt ondervoed, die wordt slap, dik en ontevreden, of het nu of het nu om kunst gaat, om voedsel of om taal. Alleen de duivel heeft geen schaduw.

AVI is ontwikkeld als toetsmethode en niet zozeer om te leren lezen. Om goed te leren lezen, moeten kinderen zich allereerst thuisvoelen in een tekst, opgenomen worden in de klank. Ze beleven het zoeven van de schep in het zand door het ritme van de taal. Al lezend kunnen ze dieper en dieper in de ervaring zakken, zo diep, dat ze zelfs de schaduwen ontdekken.

Ondanks de knellende beperkingen van AVI, probeer ik dat in al mijn boeken voor elkaar te krijgen. Moeilijk? Ongelooflijk moeilijk. Maar wat een voldoening als het lukt!

 

Wist je dat tienduizenden kinderen hebben leren lezen met Debora’s AVI boekjes? Koop nu  3 van Debora’s mooiste AVI boekjes, niveau AVI M3, voor maar 10 euro per setje; vanaf 2 setjes krijg je ze gratis opgestuurd.

Inspiratiemail ontvangen? Meld je hier  aan.

*AVI is een vernuftig systeem om teksten in te delen naar moeilijkheidsgraad.