10 oeroude, verborgen symbolen in de Kerstkrans

DSC02268Ieder jaar maak ik een kerstkrans. Het is een uurtje werk en dan heb je een gezellige kerstdecoratie in huis. Een magisch sfeerstuk vol prachtige, oeroude  symboliek.

Je moet het jezelf niet te moeilijk maken, als je iets af wilt krijgen. Ik nam de tuinschaar en knipte dus gewoon wat mooie planten uit de tuin. Op een krans van kale druivenranken bond ik met groen touw wat Thuja, en Klimop met beginnende bessen. Daarin prikte ik met ijzerdraad wat mini appeltjes van de sierappel, en wat rozenbottels. Een paar strosterretjes en een rood lint met sterren maken het helemaal af. En die frisse geur van de thuja ruikt zo kerstachtig terwijl je bezig bent.

Het was leuk om te doen, en al doende mijmerde ik wat over de symboliek van de krans.

1. Het feit, dat ik de krans ieder jaar maak geeft een prettig gevoel van continuïteit. Dit soort tradities, hoe eenvoudig ook, zijn een ankerpunt in het jaar en markeren het getij. Daar houd ik van. De krans is rond, zoals iedere cyclus rond is. Hij is ook ieder jaar weer net een beetje anders, dat is zo mooi aan cyclisch leven, het is geen machinale herhaling maar een levend ritme, sprankelend, met verfijnde variatie.

2. De Thuja heet ook wel Westerse Levensboom. De plant ruikt niet alleen lekker, hij blijft altijd groen, symbool van de onverwoestbare levenskracht.

3. Hetzelfde geldt voor de klimop, die bovendien altijd omhoog klimt naar het licht, langs de stam van iedere boom. Een mooie aansporing om het nooit op te geven en in iedere situatie, hoe donker ook, het licht op te zoeken en erheen te klimmen. De latijnse naam is Hedera Helix, helix is een spiraal, net als het DNA, net als de spiraal van de slangenkracht die rond de ruggengraat omhoog spiraliseert. Klimop is een maanplant, thuja is een zonneplant. De geboorte van licht te midden van het donker, daarbij past dat beide krachten in de krans verenigd zijn.

4. Thuja en Klimop zijn beide eeuwig groen. Hun kracht is die van het plantenrijk, die een uiting is van de niet aflatende stroom van groeikracht en levenskracht, gevoed door de zon.

5. Appels, met hun vijfpuntige ster midden in, zijn de vruchten van de wijsheid en de eeuwige jeugd. Ze wijzen de weg naar Tir na nÓg, land van het leven.

6. Rozenbottels zijn de zaden van de wilde roos. Vroeger maakte ik boeketten van de rozen en ik knipte alle uitgebloeide bloemen weg. Ik had veel rozen maar nooit rozenbottels. Maar dit jaar heb ik ze laten hangen on te zien water gebeurde. Doordat ik de bloemen niet oogstte, heb ik nu zaden, die ik kan opeten, die me voeden. Ik kan ze ook planten. Er kunnen nieuwe rozen uit groeien. Ik vind dat een prachtig beeld dat op alle andere ‘oogst’  van toepassing is, in je leven, in je bedrijf. Door wat honing te verkopen kan ik weer investeren in mijn bijen. Ik kan nieuwe kasten voor ze kopen, een honingslinger,  ik kan een Open Bijendag organiseren, allemaal met het geld van de honingverkoop. Als je alle bloemen plukt, krijg je nooit zaden. Dan blijf je afhankelijk van anderen, die wel zaaien. Food for thought.

7. Zowel de appels als de rozenbottels zijn rood, de kleur van actie. Ze vertegenwoordigen in die zin het dierlijke, het emotionele, het reageren op de voorspelbare getijdenstroom van het plantenrijk.

8. Op de krans zitten ook een paar sterren van stro. Sterren zijn de lichtbronnen, het hoogste en mooiste. Stro wordt gebruikt in de stal. Hier ontmoeten twee uitersten elkaar. In het kerstverhaal wordt het goddelijke geboren in een stal. Dit is een mooi beeld van de mens: wij zijn allemaal ontstaan in de sterren. Ieder atoom ter wereld is ooit in een ster gevormd, dat is elementaire natuurkunde. Het Licht symboliseert onze aandacht, die grote scheppingskracht waarover we als mensen allemaal beschikken. Het licht komt pas tot zijn recht als het gestalte krijgt in de materie, in het hier en nu. Dat is het beeld van het midwinterfeest: licht dat de aandachtloze materie tot leven wekt.

9. Het rode lint kringelt rond en rond en rond de krans. Er staan gouden sterretjes op. Behalve dat het er schattig uitziet, kun je het zien als onze levensweg, de rode draad die de ene dag met de andere verbindt, en het ene leven met het volgende. Je ziet steeds maar een stukje, dan verdwijnt het weer uit het zicht. Toch zie je dat de lijn doorloopt. De rode draad van levensbestemming. In de Tempel wordt dit gesymboliseerd door het rode koord van de Ingewijde.

{ Naar de Tempel }

10. De krans krijgt traditiegetrouw een plekje op de deur. Een deur is een magische plek, een drempel naar een andere wereld. Van buiten naar binnen. Zo boven, zo beneden. Dat past bij een jaarwisseling.

Er is nog veel meer over de krans te vertellen. Hoe zit het met de druivenranken? Hoe zit het met het ijzerdraad en wat hebben druiven en ijzer met elkaar te maken?

Natuurlijk er bestaan kransen die mooier zijn. Maar ik houd het op deze haalbare eenvoud, De magische geheimen zijn deze winterdagen mijn voedsel. Gedurende de Twaalf Heilige Nachten neem ik elke dag een symbool en mediteer erover, om de betekenis voor mijn hier en nu te ontdekken in mijn leven weer af te stemmen op het Grote Geheel.

Zoek je iets te lezen tijdens de kerstperiode? Bestel In Persephone’s armen door Debora Zachariasse.

logoidtrood{Schatkaart naar gelukkig leven}