10 oeroude, verborgen symbolen in de Kerstkrans

DSC02268Ieder jaar maak ik een kerstkrans. Het is een uurtje werk en dan heb je een gezellige kerstdecoratie in huis. Een magisch sfeerstuk vol prachtige, oeroude  symboliek.

Je moet het jezelf niet te moeilijk maken, als je iets af wilt krijgen. Ik nam de tuinschaar en knipte dus gewoon wat mooie planten uit de tuin. Op een krans van kale druivenranken bond ik met groen touw wat Thuja, en Klimop met beginnende bessen. Daarin prikte ik met ijzerdraad wat mini appeltjes van de sierappel, en wat rozenbottels. Een paar strosterretjes en een rood lint met sterren maken het helemaal af. En die frisse geur van de thuja ruikt zo kerstachtig terwijl je bezig bent.

Het was leuk om te doen, en al doende mijmerde ik wat over de symboliek van de krans.

1. Het feit, dat ik de krans ieder jaar maak geeft een prettig gevoel van continuïteit. Dit soort tradities, hoe eenvoudig ook, zijn een ankerpunt in het jaar en markeren het getij. Daar houd ik van. De krans is rond, zoals iedere cyclus rond is. Hij is ook ieder jaar weer net een beetje anders, dat is zo mooi aan cyclisch leven, het is geen machinale herhaling maar een levend ritme, sprankelend, met verfijnde variatie.

2. De Thuja heet ook wel Westerse Levensboom. De plant ruikt niet alleen lekker, hij blijft altijd groen, symbool van de onverwoestbare levenskracht.

3. Hetzelfde geldt voor de klimop, die bovendien altijd omhoog klimt naar het licht, langs de stam van iedere boom. Een mooie aansporing om het nooit op te geven en in iedere situatie, hoe donker ook, het licht op te zoeken en erheen te klimmen. De latijnse naam is Hedera Helix, helix is een spiraal, net als het DNA, net als de spiraal van de slangenkracht die rond de ruggengraat omhoog spiraliseert. Klimop is een maanplant, thuja is een zonneplant. De geboorte van licht te midden van het donker, daarbij past dat beide krachten in de krans verenigd zijn.

4. Thuja en Klimop zijn beide eeuwig groen. Hun kracht is die van het plantenrijk, die een uiting is van de niet aflatende stroom van groeikracht en levenskracht, gevoed door de zon.

5. Appels, met hun vijfpuntige ster midden in, zijn de vruchten van de wijsheid en de eeuwige jeugd. Ze wijzen de weg naar Tir na nÓg, land van het leven.

6. Rozenbottels zijn de zaden van de wilde roos. Vroeger maakte ik boeketten van de rozen en ik knipte alle uitgebloeide bloemen weg. Ik had veel rozen maar nooit rozenbottels. Maar dit jaar heb ik ze laten hangen on te zien water gebeurde. Doordat ik de bloemen niet oogstte, heb ik nu zaden, die ik kan opeten, die me voeden. Ik kan ze ook planten. Er kunnen nieuwe rozen uit groeien. Ik vind dat een prachtig beeld dat op alle andere ‘oogst’  van toepassing is, in je leven, in je bedrijf. Door wat honing te verkopen kan ik weer investeren in mijn bijen. Ik kan nieuwe kasten voor ze kopen, een honingslinger,  ik kan een Open Bijendag organiseren, allemaal met het geld van de honingverkoop. Als je alle bloemen plukt, krijg je nooit zaden. Dan blijf je afhankelijk van anderen, die wel zaaien. Food for thought.

7. Zowel de appels als de rozenbottels zijn rood, de kleur van actie. Ze vertegenwoordigen in die zin het dierlijke, het emotionele, het reageren op de voorspelbare getijdenstroom van het plantenrijk.

8. Op de krans zitten ook een paar sterren van stro. Sterren zijn de lichtbronnen, het hoogste en mooiste. Stro wordt gebruikt in de stal. Hier ontmoeten twee uitersten elkaar. In het kerstverhaal wordt het goddelijke geboren in een stal. Dit is een mooi beeld van de mens: wij zijn allemaal ontstaan in de sterren. Ieder atoom ter wereld is ooit in een ster gevormd, dat is elementaire natuurkunde. Het Licht symboliseert onze aandacht, die grote scheppingskracht waarover we als mensen allemaal beschikken. Het licht komt pas tot zijn recht als het gestalte krijgt in de materie, in het hier en nu. Dat is het beeld van het midwinterfeest: licht dat de aandachtloze materie tot leven wekt.

9. Het rode lint kringelt rond en rond en rond de krans. Er staan gouden sterretjes op. Behalve dat het er schattig uitziet, kun je het zien als onze levensweg, de rode draad die de ene dag met de andere verbindt, en het ene leven met het volgende. Je ziet steeds maar een stukje, dan verdwijnt het weer uit het zicht. Toch zie je dat de lijn doorloopt. De rode draad van levensbestemming. In de Tempel wordt dit gesymboliseerd door het rode koord van de Ingewijde.

{ Naar de Tempel }

10. De krans krijgt traditiegetrouw een plekje op de deur. Een deur is een magische plek, een drempel naar een andere wereld. Van buiten naar binnen. Zo boven, zo beneden. Dat past bij een jaarwisseling.

Er is nog veel meer over de krans te vertellen. Hoe zit het met de druivenranken? Hoe zit het met het ijzerdraad en wat hebben druiven en ijzer met elkaar te maken?

Natuurlijk er bestaan kransen die mooier zijn. Maar ik houd het op deze haalbare eenvoud, De magische geheimen zijn deze winterdagen mijn voedsel. Gedurende de Twaalf Heilige Nachten neem ik elke dag een symbool en mediteer erover, om de betekenis voor mijn hier en nu te ontdekken in mijn leven weer af te stemmen op het Grote Geheel.

Zoek je iets te lezen tijdens de kerstperiode? Bestel In Persephone’s armen door Debora Zachariasse.

logoidtrood{Schatkaart naar gelukkig leven}

Hoe kun je op een wijze manier genezen met kruiden?

Een van de mooiste boeken die ik ooit over kruiden heb gelezen is Healing Wise van Susun Weed.

weedy

Susun Weed

Moe van kruidenboeken vol opsommingen
Ik heb alle kruidenboeken gelezen die ik kon vinden. Ze bleven bijna allemaal steken in opsommingen. Susun Weed doet het heel anders. Ze neemt de lezer mee de heuvels in om kruiden te zoeken, dat ervaren we in geuren en kleuren. Dan vertelt ze over de gezondheid, manieren om het klaar te maken. Er zijn recepten voor de keuken en recepten voor de gezondheid, en zelfs een klein beetje keukenmagie. Maar ook gedocumenteerde wetenschappelijke feiten en een theoretisch kader.
Kronkelig en kliederig
Zo is de weg van de wijze vrouw, kronkelig is en kliederig, levend en aards en volkomen in verbinding met het grote geheel. Zij vergelijkt wijze vrouwen geneeskunde met de rechtlijnige hi-tech geneeskunde van de moderne wetenschap, die ons vervreemdt van ons lichaam. En ze vergelijkt de wijze weg ook met een stroming in de holistische geneeskunde, die het lichaam ziet als vuilnisbak die vooral gereinigd moet worden door drastische ingrepen onderworpen moet worden.

Nee, zegt Weed. Het lichaam is heel en het is heilig en het is wijs. Je hoeft het niet te bedwingen of het met rigoureuze ingrepen te lijf gaan. Je hoeft het alleen te voeden en ernaar te luisteren.

Dode wetenschap
Het was niet alsof ik niets van kruiden wist, toen ik dit boek onder ogen kreeg.  Ik was nota bene farmacie gaan studeren vanwege de kruiden, ik was glansrijk geslaagd voor mijn apothekersexamen, ik had  kruidenpractica gevolgd en daarna geassisteerd, ik had wetenschappelijke plantenexcursies begeleid, ik kende de farmacognosie, de inhoudsstoffen en hun chemische structuurformules, de interacties en bijwerkingen en Latijnse namen en en groeiplaatsen van ik weet niet hoeveel exotische en inheemse geneeskruiden, ik wist hoe je ze moest bereiden, hoe je ze moest kweken en ik was bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Fytotherapie. En nog altijd miste ik iets wezenlijks. De planten kwamen niet van de bladzijde. Het bleven ‘dingen’ buiten mezelf.

Snakken
Ik zag dat mensen snakken naar een andere manier van genezen en ik zag dat het verzandde in onbegrip. Het is niet zomaar een kwestie van een kopje kruidenthee nemen in plaats van een pil. Planten vragen om interactie, om samenwerking. Het hele gezondheidsdenken moest veranderen, voordat we met planten kunnen samenwerken.

I see the Wise Woman. She carries a blanket of compassion. She wears a robe of wisdom. From her shoulders, a mantle of power flows. She ties the threads of our lives together. I see the Wise Woman. And she sees me.

muur

Stellaria media: Sterrekruid, vogelmuur

Dankzij Susun’s inspiratie kon ik de ooginfecties van mijn baby genezen met een compres van sterrekruid in plaats van met antibiotica. De kapotte babybillen genazen door mijn zelfgemaakte calendulazalf. Maar haar epilepsie en mijn onophoudelijke bloedingen werden pas opgelost door een ‘chemisch’ middel. Ik ben daar nog iedere dag dankbaar voor.
Susun Weed is een feministe van de tweede golf, die zoveel heeft bijgedragen om het beeld van vrouwen te veranderen van ‘ schattig, maar consequentieloos, hysterisch dingetje’ naar een gerespecteerd, levend wezen met rechten en een stem. Nu is de derde golf, die hetzelfde doet voor de aarde, de planten, de stenen, de dieren, het water en de lucht. Weed deed het ons voor. Zij gaf de planten een persoonlijkheid, een stem. Ze geeft ook de vrouwen een stem. Door haar ontdekte ik de waarde van de storyteller, de sjamaan.

Calendula, Goudsbleom

Calendula, Goudsbleom

Dat wilde ik ook! Ik ging opnieuw aan de studie, dit keer met de planten en de innerlijke wereld als leermeester. Ik ging op zoek naar een manier om plantenreizen te maken.  Het  sjamanisme lag voor de hand, maar dat extatische en religieuze ligt mij niet zo. Toen ontdekte ik de weg van onze eigen westerse spirituele traditie, met zijn symboliek, zijn geestreizen, de overzicht van de verbeeldingskrachten, de visualisaties en het lichamelijke energiewerk. Toen ik de geestreizen beheerste, heb ik het halve plantenrijk doorkruist.

De Magische Bongerd heeft een grote kruidentuin vol vrienden en bondgenoten. Ik heb geen kruidenpraktijk. Nooit gehad. Mijn weg is niet om zalfjes te verkopen of mensen te genezen, maar om verborgen kennis op te graven en weer beschikbaar te maken. In Persephone’s Armen is een grote schatkamer van die verborgen, vergeten kennis.

Hoe werken planten?
Ze toveren niet mijn migraine weg met een kopje thee. Zo werken vrienden niet. Zo werken profs: een of twee consults en een forse rekening erachteraan, relatieloos.

Maar planten zijn geen profs. Ze zijn meer een net van bondgenoten, familie, vrienden. Ze wijzen me op de dingen die leiden tot mijn ziekte en onbalans. Ze brengen me op andere gedachten en geven me inzichten om mijn leven gezonder in te richten. Ze brengen kleur en smaak aan in iedere dag, ieder seizoen. Ze stillen mijn honger, innerlijk en uiterlijk, zodat ik niet zo’ n behoefte heb aan ongezond gedrag. Soms zijn ze irritant en lastig, mijn plantenfamilie. Maar zo gaat dat bij verwanten. Zij zorgen voor mij en ik zorg voor hen. We laten allemaal steken vallen, maar ondertussen dragen we elkaar.

De taal is Engels en voor  €18.95 koop je het beste kruidenboek van de afgelopen 100 jaar.

9780961462024Als je het boek via deze link koopt, steun je een wereld met echte boekhandels waar je kunt binnenwandelen. Daarvoor werkt De Magische Bongerd samen met alle Libris boekwinkels. Je kunt  het boek gratis laten thuisbezorgen of afhalen bij jou in de buurt.

 

 

 

 

“Healing Wise, what a powerful book! It has changed the way I feel towards modern medicine, the chaos in my life, and even my backyard. The seven featured common weeds are given voices and distinct personalities. For instance, dandelion speaks from this book with a charming and joyous French accent. The voice of Wise Woman wisdom rings throughout this book and I find myself turning to this book for solutions to my various discomforts instead of calling the doctor.”

Magische kruidenwis

Tanja bracht me op het idee. Tanja Hilgers is niet alleen bedenker van de bekende Julejaar-agenda, maar ook kruiden-vakvrouw. Zij attendeerde me erop, dat het weer tijd is voor de magische kruidenwis.

Een magische kruidenwis is een oeroud gebruik: aan het eind van de zomer, zo rond de graanoogst, oogstten vrouwen een boeket met zeven, negen, elf of nog meer magische kruiden. Dit werd in huis opgehangen en zo bleef het huis verschoond van blikseminslag, vuur, ruzie en ongelukken.  Een wis moest de juiste kruiden bevatten, anders werkte de magie niet goed en zoals dat met die dingen gaat, wist alleen grootmoeder hoe je de magische kruidenwis het beste kon samenstellen. In christelijke tijden werkte de kruidenwis natuurlijk alleen, als hij door de priester werd gezegend. Dat gebeurde op Maria Hemelvaart, 15 augustus.

In Augustus bloeien allerlei oranje en gele bloemen van de margrietenfamilie, die eruit zien als kleine zonnetjes. Voeg daarbij een aantal magische klassiekers zoals hazelaar en notenblad – dat trouwens ook erg lekker ruikt – en je krijgt een boeket vol zonnesymboliek.

Wie goed kijkt, ziet in de symboliek dat de zonnekracht als het ware in de kruiden is opgeslagen en daarmee in huis wordt gebracht. Zo krijgt de zon, de scheppende, helende vuurkracht, een centrale plaats in huis gedurende de koude wintermaanden. De magische kruidenwis is een focuspunt dat de vuurkracht bundelt en ervoor zorgt dat de vurige ‘energie’ niet weglekt in de vorm van brandjes, ruzies, bliksem of ongelukken. Zodoende blijft het huis het hele jaar beschermd.

Veel meer inspiratie  vind je in de gratis  Inspiratiemail van De Magische Bongerd. Meld je hier aan.

 

Keukenmagie: zevenblad

zevenblad

Leuk weer, fijn werken in de tuin en ja hoor. Zevenblad roept ‘Ik doe mee!’ en steekt juichend zijn stoute handjes boven de grond…nieuw! Nu ook in het hortensiabed!

Hmpf.

Nou ja, we doen maar weer zen, want uitroeien, afgraven, gestaag te lijf blijven gaan, die heb ik allemaal al geprobeerd. Zen is in dit geval: if you can’t beat them, eat them!

Dit recept maak je in april of mei en ook, als je alle zevenblad hebt weggeschoffeld en het groeit terug. Troost je, het groeit altijd terug.

Tabouleh van zevenblad, 2 personen

40 g bulghur of couscous
100 g kokend water met mespuntje zout.

een vergiet vol jonge zevenbladblaadjes*. Hoe jonger hoe beter. Lichtgroen is goed, de stelen gaan eraf.
een half bosje bladpeterselie*, fijngehakt.
een handvol verse muntblaadjes*, fijngehakt
10 kerstomaten, in stukjes

20 ml olijfolie
sap van 1-2 citroenen (ongeveer 20 ml)

Meng de bulghur of couscous met het water en mespuntje zout in een mooie slakom.
Laat het mengsel 15-20 minuten wellen tot het water is geabsorbeerd en het graan zacht is. Giet de rest af.

*Check of de kruiden zanderig zijn, was ze zonodig maar liever niet. De blaadjes hak je zeer fijn. Je staat  wel een poosje heel fijn te hakken…  dus leef je uit. Geniet van het overwinningsgevoel en van de zon, die door de wolken schijnt. Al overweeg ik de volgende keer de keukenmachien…

Klop citroensap en olijfolie in een kom door elkaar.
Roer de dressing door de salade.

Zevenblad is heel aromatisch, een soort peterselie in het kwadraat. De jonge blaadjes zijn nog lekke zacht. Bereid zevenblad ook eena als: rauwe zevenbladstamppot zevenbladquiche; zevenblad-ricotta lasagna; zevenbladpesto. Je kunt eigenlijk alle recepten met spinazie of rucola gebruiken. Kijk ook in het Magische Bongerd receptenboek! De brandnetel kun je ook gebruiken voor jong zevenblad.

Keukenmagie: Zevenblad is een ongelooflijk sterk magisch kruid! Zevenblad hoort bij de schermbloemen en magisch gesproken heeft het een aparte mengeling van Mercuriale kracht (het kan zich net als andere schermbloemen geweldig verspreiden) en Saturnale kracht (als het er eenmaal staat, krijg je het in geen 2000 jaar weg. Ga maar na, de Romeinen hebben het hierheen gebracht). Praat er maar eens mee tijdens het schoffelen en luister welk gevoel het in je losmaakt. Ik leerde er veel van! Zevenblad heeft een groot gevoel voor humor; het lacht je soms een beetje uit. Zevenblad kent het geheim van volharding. Het kan je daarmee helpen. Je kunt er natuurlijk zakjes, drankjes, vloeibare condensator of kruidenwissen van maken. Maar waarom niet gewoon een beetje keukenmagie: de kracht werkt evengoed in een lekkere tabouleh. Alle magie begint tenslotte bij de aandacht.

Meer inspiratie? Schrijf je in voor de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.

Een sprookjesachtig mooi kruidenboek:  Kruidenwijsheid door Marjanne Huising.

Wij willen graag echte winkels steunen. Ook online! Daarom werkt De Magische Bongerd  via Libris samen met De Nieuwe Boekhandel van Monique Burger, inderdaad, Zij van DWDD.

Griep, tijmdrank en zelfvertrouwen

tijmt Was net weer op tv: per jaar wordt er 300 miljoen euro uitgegeven aan geneesmiddelen bij griep. En het helpt allemaal niets.

 

Slapen, dat helpt.

Slapen is gratis. Slapen is saai. Slapen is machteloos je overgeven aan machten groter dan jezelf, zoals je wijze lichaam, dat precies weet, hoe het die virussen te lijf moet: met koorts en slijm en hoesten en met slaap. Je wijze lichaam, dat zonder hulp van dokters zijn eigen wonden kan genezen. Overleveren aan je waanzinnig inventieve onderbewuste en erop vertrouwen, dat er met al die rare koortsdromen een zinnige boodschap boven komt drijven. Griep is een les in vertrouwen in jezelf.

Jezelf vertrouwen, dat is misschien wel het moeilijkste van alles. Dat komt, om dat er willens en wetens van alles op touw wordt gezet, om ons onzeker te maken. Het is triest maar het is een feit. Tevreden mensen kopen niet veel. Maar maak ze onzeker, maak ze angstig, maak ze kwetsbaar, dan zoeken ze hulp. Hulp is te koop. Koop koop koop! Hoera!Ach, het is van alle tijden.

En dus geven we 300 miljoen uit aan zinloze griepmedicijnen. Wat die middelen eigenlijk bestrijden, is dat machteloze gevoel, dat ons grotendeels is aangepraat. Eigenlijk best een mop.

Ik deed mee met de griep en voelde me machtelozer dan machteloos, ellendig en naar. Slapen was een dreigende, zwarte muur. Ergens moet dan een knop om. Ik moest  mijn innerlijke wijsheid vertrouwen. Toen die knop om was, lukte het. Ik sliep, ik kreeg hoge koorts, droomde. En ik herinnerde me tijmdrank.

Tijmdrank maak je zo:

  • Doe 1-2 eetlepels tijm in een jampot (375 ml).
  • Giet er kokend water op en schroef de deksel dicht.
  • Laat het trekken en drink er 3-4 x per dag een wijnglas vol van.
  • Het beste is tijm uit een zonnig, heet land, waar veel etherische olie in zit.

Tijm is bewezen werkzaam tegen luchtweginfecties (evidence based herbal medicine). Goede tijm bevat minstens 40% van de vluchtige oliën thymol en zijn isomeer carvacrol. Thymol is de meest antiseptische vluchtige olie die we kennen. Het ontsmet dus alle plaatsen waar het in het lichaam komt. En waar is dat? In de luchtwegen! Vluchtige olieën worden door het bloed overal in het lichaam gebracht. Ze worden, zoals alle vluchtige stoffen, uitgescheiden via de luchtwegen. En dat is precies waar we die antiseptische werking nodig hebben! Komt dat even goed uit. Allemaal gewoon de natuur, mensen.

Thymol is spasmolytisch oftewel krampstillend en werkt ideaal tegen die hoestreflex, of prikkelhoest, waardoor je maar blijft hoesten, ook als er niets meer te hoesten valt.

Een zakje tijm koop je op de markt of bij Turkse winkel voor een euro,en daar kun je wel voor een hele week tijmdrank van maken. je kunt ook een plantje kweken, maar ik weet niet of daar genoeg tijmolie in komt, met die waterige Nederlandse zon.

Natuurlijk kun je er honing bij gebruiken, wat eveneens de keel verzacht, of zelfs tijmhoning. Maar al die zoetigheid valt niet bij iedereen even lekker op de nuchtere maag. Tijmdrank is ook niet speciaal lekker, maar het smaakt wel echt als medicijn. Lekker irrationeel, maar toch doet dat iets.

kijk, en hier word ik nu zo gelukkig van! Zie je wel, dat we de genezing kunnen bevorderen, iets kunnen doen. Niet door allerlei fabrieksmiddeltjes, maar door de plantenwereld te hulp te roepen, en de bijen. En dan weet ik weer, waarom ik ooit apotheker wilde worden. de verfijning van de juiste dosis, de juiste plant, de juiste samenstelling en bereidingswijze; de kracht van de eenvoud. De samenspel met de verfijnde reflexen van het lichaam. Zo mooi is dat.

Iedereen die griep heeft, van harte beterschap.

En dan hebben we het er nog niet eens over, dat tijm iets doet tegen borstkanker? Kijk op de website van de NVF (Nederlandse vereniging voor Fytotherapie, de wetenschappelijke beroepsvereniging; Debora zat ooit in de opleidingscommissie.)

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.

In Persephone’s Armen – Zeewier

Een voorpublicatie uit mijn nieuwste roman, In Persephone’s Armen

door Debora Zachariasse.

In Persephone’s Armen vertelt het verhaal over Elora, priesteres van de Grote Persephone, die vijfduizend jaar geleden een belangrijke tempel bestuurde, de tempel van de maan en de getijden. Als jong meisje is Elora in opleiding in de Kruiderij, waar haar ziel en zaligheid ligt. Maar Rhea Elodia, de hogepriesteres, heeft andere plannen voor haar.

Elora vertelt…

‘Het was mijn grote droom om mij verder te bekwamen in het gebruik van kruiden en dranken brouwen, iets waar Aïshna een meesteres in was. De plantenwereld kwam mij voor als uiterst lieflijk en zacht, ja, werkelijk bloemig. Het was een verademing na de krachtige energie van dans en ritueel, een oase van rust na alle kolkende emoties van de wereld van de diplomatie. Zo vaak ik maar tijd had, zocht ik Aïshna op in de Kruiderij, waar op planken aan de wand rijen kleine kruiken stonden, netjes dichtgebonden met geitenblaas, keurig voorzien van opschriften in witte krijtletters, soms zelfs ingegraveerd in de potten. Aan het plafond hingen bossen kruiden te drogen.
Ik weet nog hoe ik na mijn eerste tochtje met Nicholla op een vrij ogenblik naar Aïshna ging om haar te vertellen over het zeewier. Ze stond te roeren in een kleine koperen ketel boven een vuurtje.
‘Ik heb zeewier gevangen,’ zei ik trots.
Haar ogen begonnen te glimmen. ‘Ben je met Nicholla uit geweest? Ik hoorde zoiets.’
Zo ging het altijd bij ons. Het was in de tempel onmogelijk om iets onopgemerkt te doen.
Ze keek me vriendelijk aan. ‘Heb je het meegebracht?’
Ik begreep niet wat ze bedoelde, mijn gedachten nog bij Nicholla.
‘Het zeewier. Kijk niet zo onnozel.’
O, het zeewier. Nee, daar had ik niet aan gedacht.
Ze vroeg me alles over het tochtje en ik vertelde precies waar we het zeewier gevonden hadden en beschreef hoe het eruit zag. ‘Het was dun en groen, met brede bladeren. Het zwierde in het water rond als natte haren, maar dan breder, heel sierlijk. Maar als je het boven water haalde werd het net snot.’
Aïshna moest lachen. ‘Zeesla,’ zei ze. ‘Heb je ernaar geluisterd? Vertelde het je nog wat?’
‘Het zong voor me toen het nog in het water zwierde. Een deinend lied over golven die je overspoelen en je meenemen naar verre landen, over vissen die je strelen en van je eten. Het was een zacht en warm en slaperig lied, als voor een kind in de moederschoot. Als bloed in de aderen. Maar toen ik het gevoel kreeg dat het erg zacht en slap spul is, veranderde de melodie, toen vertelde het pittig en scherp en flink gezouten over een zeldzame kracht. Toen kreeg ik het idee dat het erg goed was voor het hart.’
Aïshna streelde over m’n haren. ‘Je hebt goed geluisterd,’ zei ze. ‘Ik gebruik zeewier als opkikker als mensen oud worden of uitgeput zijn, zoals bijvoorbeeld na een zwangerschap of na een lange reis. Het brengt ze terug in contact met hun eigen levensritme, omdat ook het zeewier zo aan het ritme van het water gewend is dat het deel uitmaakt van haar wezen. En het helpt zo het hart, ritmebewaker in ons lichaam, en ook de gewrichten die ons laten bewegen. Van alle soorten zout is het zoute zeewier het meest vloeiende, het minst starre, minder zelfs nog dan het zout dat we zo uit het water winnen. Het zeewierzout is vele malen minder star dan het zout dat diep in de aarde groeit. Aardezout is meer geschikt voor de botten, maar het werkt al gauw te verstarrend. Mensen verdragend dat niet goed, want ze zijn vloeiende wezens.’
Zo vertelde Aïshna over alle planten. Iedere plant had een eigen verhaal en ze sprak erover als echte levende wezens die zij persoonlijk kende, ja, als haar vrienden.  Ik begreep wel waarover ze sprak, maar wat voor mij alleen maar vage gevoelens waren, wist.zij helder en duidelijk te verwoorden.
‘Als je nog eens met Nicholla uit gaat, breng dan wat zeesla voor me mee, want m’n voorraad begint op te raken. Dit is het goede seizoen. Maar vergeet niet eerst contact te maken met de planten, anders pluk je alleen hun lichaam, maar niet hun kracht. En groet de watergeesten en de luchtgeesten, want daar heeft de zeesla een sterke band mee.’
Dat deed ik.
Zo vaak ik maar kon, hing ik rond in de Kruiderij, stripte droge kruiden van de stelen, schudde geduldig zaadjes in kleine bakjes, maalde schors en raspte geurig hout, roerde in kokende ketels, en zeefde de kruiden uit de olie en smolt er gouden bijenwas bij om genezende zalf te maken. Een deel bijenwas op vijf delen olie, roeren totdat alles afgekoeld was, zodat het niet zou klonteren. Ik bereidde honingzalf voor brandwonden en ontstekingen, tijmzalf voor de luchtwegen, eikenschorszalf om de aambeien te verlichten na de bevalling, venkelzalf om de borsten van voedende vrouwen te verzorgen en de melk te verrijken. We lieten kruiden trekken in wijn voor ouderen. Bittere kruiden om de eetlust te bevorderen; melisse om de strelende slaap te roepen of sint janskruid om hun levenslust aan te wakkeren. Soms mocht ik zelfs het giftige doornappel bereiden. Met liefde had ik de rest van mijn leven daar gesleten, in de Kruiderij, tussen de flessen en geur van kruiden.

Maar Rhea Elodia had andere plannen.

 

Op dit moment leg ik de laatste hand aan het boek. Het is tijd. In Persephone’s Armen mag nu het levenslicht zien.

Zet je jouw commentaar hieronder?  Ik vind het fijn om te horen wat jij ervan vindt.

 

 Al het verse nieuws over In Persephone’s Armen gratis in je mailbox met de Inspiratiemail van De Magische Bongerd. Meld je snel aan.

Laatste nieuws: vanaf februari 2013 schrijf ik in Onkruid over het leven in De Magische Bongerd, over kruiden en natuurlijk genezen, on over allerlei andere geheimen van de Westerse Weg van de Wijsheid.

Groene Smoothie van Brandnetel en Avocado

Groene Smoothies zijn kleine vitaminenbommetjes die je zelf maakt. Gezonder dan een vitminenpil, gemakkelijker dan een maaltijd.
Het is altijd vers.
Je weet precies wat erin zit.
Die uitgangspunten passen naadloos in de Magische Bongerd Keukenfilosofie:

Maak het lekker, maak het gezond, maak het vers, maak het makkelijk, maak het spannend.

 

Brandnetelsmoothie!
Een Groene Smoothie dus? Hm. Een kruidensmoothie misschien? We zitten midden in de oogst van de allerlaatste brandnetels. Brandnetelsmoothie!
Dat leek me wel spannend. Zou je de prik proeven? Zou je het goed fijn krijgen? Het is ten slotte geen lente meer. Zou het ergens naar smaken?
Het werd fijn, het werd groen en het werd prachtig van structuur. Het leek op groene gazpacho. Maar het smaakte naar niks. Niet hartig en niet zoet, een beetje waterig, precies er tussenin. Wat nu?
Met wat citroensap en wat zout werd het al beter. Helemaal af werd het – met dank aan de gazpacho – met fijngesneden rauwe ui en kappertjes.
Ja, zo smaakte het niet verkeerd!

Dit is het recept:
Blad van de toppen van vijf brandnetels, zo jong mogelijk.
Een rijpe avocado, geschild en zonder pit.
Een rijp appeltje, geschild, in stukjes.
Wat Utrechts Heuvelrugwater.
Hup, alles in staafmixer en mixen maar.
Maak de brandnetelsmoothie af met wat citroensap, garneer met een theelepel kappertjes en fijngesneden ui.

Gewrichten
Wat een prachtige manier om je gewrichten soepel te houden. En je haren glanzend. En je ogen stralend. En om al die calcium, kalium, magnesium en sporenelementen binnen te krijgen. Het voedt ook, doordat er avocado in zit.

Dit biedt perspectieven:
Wat eiwitschuim erdoor, invriezen, en je hebt spectaculair groen ijs. Daar kun je mee voor de dag komen bij het kerstdiner, als tussengerechtje of als voorgerecht. Moet je het wel nu alvast maken, want met kerst zijn die brandnetels natuurlijk dood.

Wat is jouw lekkerste Smoothie recept?  Laar ons meegenieten in het commentaar.

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang gratis de Hartslag van de Tempel van De Magische Bongerd.

Hier een paar leuke Smoothie boeken. En eentje over gezonde kruiden. Zo wordt een gezond cadeautje meteen leuk.

9780961462024

Dronk Sint Maarten brandnetelbier?

Sint Martijn, Sint Martijn,
T’avond most en morgen wijn!

In de tweede helft van de vijftiende eeuw beschouwden velen het als een schande om op het Sint-Maartensfeest niet dronken te zijn. Zelfs ten tijde van de Reformatie kon iemand nog verdacht worden van ketterij als hij de Sint-Maartensdronk weigerde.

Bron: feestenalmanak

Sint Maarten komt eraan en dat vraagt natuurlijk om een lekker recept.
Iets voor de koude dagen en de stekende, gierende wind. Iets om je artritis te kalmeren. En je jicht. Iets om een beetje te ontstressen en je spieren te ontspannen. Het vraagt om brandnetelbier.

 

 

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e3/Grolsch.jpgBrandnetelbier
2 kilo verse brandnetels
2 bio-citroenen in stukjes
10 liter water
1 kilo bio-rietsuiker
1 eetlepel (15 ml) biergist
20 beugelflesjes

 

Bereiding: Laat de brandnetel gedurende een uur zachtjes koken in het water met de stukken citroen, met schil en al. Filtreer het door een zeef met een brandschone zakdoek erin.  Voeg 1 kilo rietsuiker toe. Roer totdat alles is opgelost. Los het biergist op in wat water en voeg het toe wanneer de vloeistof is afgekoeld tot handwarm. Niet eerder want dan gaat de gist meteen dood = zonde. Dek alles af met een schone doek of doe het in een grote fles met waterslot, als je die hebt. Laat het 3 dagen fermenteren, bottel het dan in lege beugelflesjes en laat het brandnetelbier nog een weekje op de fles nagisten.

Het mooie is, dat we het niet over een ordinair drinkgelag hebben maar over een ehm, geneeswijze: fytotherapie.  Er wordt veel onzin over kruiden beweerd. Gelukkig zijn sommige dingen echt waar. Brandnetel is een officiëel geneesmiddel. Brandnetel is de diclofenac onder de planten, maar dan zonder bijwerkingen.

Er is veel onderzoek naar gedaan en er is een officiële Europese monografie
Brandnetel is bewezen werkzaam tegen gewrichtsproblemen zoals artritis, artrose en reuma. Het levert een berg mineralen en vitaminen waardoor je haar beter groeit, je botten sterk blijven, je spieren beter functioneren. Het bevordert de uitscheiding van afvalstoffen (die je niet ziet maar wel voelt in de vorm van spierpijn en stijve spieren).

Als een avond torretjedronken zijn je niet zo aanspreekt, kun je ook gewoon elke dag brandnetelthee drinken. Maak ‘m lekker sterk. De calcium uit brandnetel wordt veel beter opgenomen dan de calcium uit melk, pillen of voedingssupplementen.
Jonge brandnetels zijn erg lekker als groente. Het lijkt veel op spinazie. Op de website vind je een aantal lekkere recepten. Eet ze in de lente, gestoofd of geroerbakt, maak brandnetel-ricotta lasagne, vul er een hartige taart mee, samen met een uitje en wat noten, of maak spanakopita of brandnetel-risotto.
Wie een brandnetelbier drinkt en een brandnetelgerecht kan bereiden, is autonoom en onafhankelijk. Brandnetel kost niets, het is niet genetisch gemanipuleerd en er zitten geen E-nummers in. Sinds Annie M.G. Schmidt er haar Otje en Tos mee in leven hield, hoort brandnetel tot ons culturele erfgoed. Net als Sint Maarten.

 

Over bier zijn erg leuke boeken geschreven! Neem een kijkje in de boekenkast.

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang gratis de Hartslag van de Tempel van De Magische Bongerd.

Hop: slaap zacht

 

Eindelijk! Al maandenlang klautert een hopplant omhoog langs de nieuwe pergola en wat denk je? Het is een meisje! Een aanwinst voor ons landelijke leven, want de sierlijke hopbellen zijn beeldig! Gedroogd geven ze de hele winter een landelijke charme aan de woonkeuken. Maar er is meer.

Hopbellen geven smaak en houdbaarheid aan bier. Willen we brouwen, dan zitten we goed. Maar dit jaar willen we niet brouwen. We willen rust na alle hectiek van de oogsttijd. Rust willen we, en slaap. En laat Hop daar nu het uitgelezen middel voor zijn!

Hop is beroemd als slaapmiddel, een van de weinige kruidengeneesmiddelen waarvan de werking onomstotelijk bewezen is! Zelfs een verstokte nachtbraker heb ik eens aan de keukentafel aangetroffen, in slaap gesukkeld naast een kopje warme hop-thee!

Hoe gebruik je hop als slaapmiddel?

Dat kan op twee manieren: als tinctuur of als thee.

Hoe maak je Hoptinctuur?
Dat is eenvoudig. Vul een jampot propvol met hopbellen. Vul de jampot opnieuw, maar dit keer met brandewijn of wodka. Laat het minstens zes weken trekken, langer mag ook. De dosis is 40 druppels (1 milliliter) voor het slapengaan; gewoon in een glas water, of als avondbittertje door de wodka of jenever.

Hoe maak je Hopthee?
Doe een flinke lepel hopbellen, vers of gedoogd, in een beker kokend water, even laten trekken en opdrinken. De thee smaakt vrij bitter; het beste is, om dat gewoon maar zen-achtig te aanvaarden want zelfs honing doet hier meer kwaad dan goed.

Stel je daarbij gerust voor, dat je een wiegende hopbel bent en dat de wind al je zorgen weg laat vliegen. Ga op het balkon staan. Adem diep in, voel de wind tegen je slapen. Voel, hoe de zachte avondwind je omhelst en je hoofd leeg waait. Laat alle gedachten maar voor wat ze zijn, ach, ze tobben heus wel zonder ons verder. Dat kunnen ze prima, die redden zich best een paar uur zonder ons. En dan dommelen wij ondertussen even weg.

Zzzzzzlaap lekker? Of heb jij een ander probaat middel? Deel je ervaring in het commentaar!

 

 Bring on the magic.