10 oeroude, verborgen symbolen in de Kerstkrans

DSC02268Ieder jaar maak ik een kerstkrans. Het is een uurtje werk en dan heb je een gezellige kerstdecoratie in huis. Een magisch sfeerstuk vol prachtige, oeroude  symboliek.

Je moet het jezelf niet te moeilijk maken, als je iets af wilt krijgen. Ik nam de tuinschaar en knipte dus gewoon wat mooie planten uit de tuin. Op een krans van kale druivenranken bond ik met groen touw wat Thuja, en Klimop met beginnende bessen. Daarin prikte ik met ijzerdraad wat mini appeltjes van de sierappel, en wat rozenbottels. Een paar strosterretjes en een rood lint met sterren maken het helemaal af. En die frisse geur van de thuja ruikt zo kerstachtig terwijl je bezig bent.

Het was leuk om te doen, en al doende mijmerde ik wat over de symboliek van de krans.

1. Het feit, dat ik de krans ieder jaar maak geeft een prettig gevoel van continuïteit. Dit soort tradities, hoe eenvoudig ook, zijn een ankerpunt in het jaar en markeren het getij. Daar houd ik van. De krans is rond, zoals iedere cyclus rond is. Hij is ook ieder jaar weer net een beetje anders, dat is zo mooi aan cyclisch leven, het is geen machinale herhaling maar een levend ritme, sprankelend, met verfijnde variatie.

2. De Thuja heet ook wel Westerse Levensboom. De plant ruikt niet alleen lekker, hij blijft altijd groen, symbool van de onverwoestbare levenskracht.

3. Hetzelfde geldt voor de klimop, die bovendien altijd omhoog klimt naar het licht, langs de stam van iedere boom. Een mooie aansporing om het nooit op te geven en in iedere situatie, hoe donker ook, het licht op te zoeken en erheen te klimmen. De latijnse naam is Hedera Helix, helix is een spiraal, net als het DNA, net als de spiraal van de slangenkracht die rond de ruggengraat omhoog spiraliseert. Klimop is een maanplant, thuja is een zonneplant. De geboorte van licht te midden van het donker, daarbij past dat beide krachten in de krans verenigd zijn.

4. Thuja en Klimop zijn beide eeuwig groen. Hun kracht is die van het plantenrijk, die een uiting is van de niet aflatende stroom van groeikracht en levenskracht, gevoed door de zon.

5. Appels, met hun vijfpuntige ster midden in, zijn de vruchten van de wijsheid en de eeuwige jeugd. Ze wijzen de weg naar Tir na nÓg, land van het leven.

6. Rozenbottels zijn de zaden van de wilde roos. Vroeger maakte ik boeketten van de rozen en ik knipte alle uitgebloeide bloemen weg. Ik had veel rozen maar nooit rozenbottels. Maar dit jaar heb ik ze laten hangen on te zien water gebeurde. Doordat ik de bloemen niet oogstte, heb ik nu zaden, die ik kan opeten, die me voeden. Ik kan ze ook planten. Er kunnen nieuwe rozen uit groeien. Ik vind dat een prachtig beeld dat op alle andere ‘oogst’  van toepassing is, in je leven, in je bedrijf. Door wat honing te verkopen kan ik weer investeren in mijn bijen. Ik kan nieuwe kasten voor ze kopen, een honingslinger,  ik kan een Open Bijendag organiseren, allemaal met het geld van de honingverkoop. Als je alle bloemen plukt, krijg je nooit zaden. Dan blijf je afhankelijk van anderen, die wel zaaien. Food for thought.

7. Zowel de appels als de rozenbottels zijn rood, de kleur van actie. Ze vertegenwoordigen in die zin het dierlijke, het emotionele, het reageren op de voorspelbare getijdenstroom van het plantenrijk.

8. Op de krans zitten ook een paar sterren van stro. Sterren zijn de lichtbronnen, het hoogste en mooiste. Stro wordt gebruikt in de stal. Hier ontmoeten twee uitersten elkaar. In het kerstverhaal wordt het goddelijke geboren in een stal. Dit is een mooi beeld van de mens: wij zijn allemaal ontstaan in de sterren. Ieder atoom ter wereld is ooit in een ster gevormd, dat is elementaire natuurkunde. Het Licht symboliseert onze aandacht, die grote scheppingskracht waarover we als mensen allemaal beschikken. Het licht komt pas tot zijn recht als het gestalte krijgt in de materie, in het hier en nu. Dat is het beeld van het midwinterfeest: licht dat de aandachtloze materie tot leven wekt.

9. Het rode lint kringelt rond en rond en rond de krans. Er staan gouden sterretjes op. Behalve dat het er schattig uitziet, kun je het zien als onze levensweg, de rode draad die de ene dag met de andere verbindt, en het ene leven met het volgende. Je ziet steeds maar een stukje, dan verdwijnt het weer uit het zicht. Toch zie je dat de lijn doorloopt. De rode draad van levensbestemming. In de Tempel wordt dit gesymboliseerd door het rode koord van de Ingewijde.

{ Naar de Tempel }

10. De krans krijgt traditiegetrouw een plekje op de deur. Een deur is een magische plek, een drempel naar een andere wereld. Van buiten naar binnen. Zo boven, zo beneden. Dat past bij een jaarwisseling.

Er is nog veel meer over de krans te vertellen. Hoe zit het met de druivenranken? Hoe zit het met het ijzerdraad en wat hebben druiven en ijzer met elkaar te maken?

Natuurlijk er bestaan kransen die mooier zijn. Maar ik houd het op deze haalbare eenvoud, De magische geheimen zijn deze winterdagen mijn voedsel. Gedurende de Twaalf Heilige Nachten neem ik elke dag een symbool en mediteer erover, om de betekenis voor mijn hier en nu te ontdekken in mijn leven weer af te stemmen op het Grote Geheel.

Zoek je iets te lezen tijdens de kerstperiode? Bestel In Persephone’s armen door Debora Zachariasse.

logoidtrood{Schatkaart naar gelukkig leven}

Vind jij mediteren ook zo saai?

meditationMediteren – ja, iedereen weet het inmiddels wel.

  • Je wordt er gezond van.
  • Je stress neemt af,
  • Je hartslag daalt en je bloeddruk ook.
  • Je lichaam krijgt de gelegenheid om alle beschadigingen rustig te repareren.
  • Je cellen gaan weer tintelen,
  • Je haren gaan weer glanzen
  • Je ogen gaan weer stralen.
  • Je krijgt weer zin in het leven.
  • je krijgt weer zin in de liefde!

Mediteren brengt je in diepe ontspanning. Dat is zooo weldadig. Want in diepe ontspanning doet je lichaam nu eenmaal andere dingen dan als je super alert en gespannen bent.Wist je dat 80% van alle ziekten door stress en spanning komt? Dat is wetenschappelijk bewezen en het staat met zekerheid vast, dat je met meditatie van bijna al die kwalen kunt genezen.

Hoe cool is dat.
Alleen – mediteren is zo saai. Zitten niksen en je hoofd leeg maken. Toch?

Saai. Toch?
Nee, dat hoeft niet. Westerse meditatie werkt een beetje anders dan oosterse meditatie. Daar zijn heel veel redenen voor, maar de bottom line is dat westerse hersenen beter uit de voeten kunnen met een meditatietechniek waarbij je hersenen bezig blijven.

Maak je gedachten niet leeg, maar geef ze iets te doen.  Met je verbeeldingskracht. 

Mediteren is spelen
Er is echt geen kunst aan. Iedere kleuter kan het. Mediteren is werken met innerlijke kracht. Voor 90% verbeeldingskracht  en voor 10% de onvoorstelbaar grote scheppingskracht van de geest. Bijvoorbeeld zo:

  • Steek dat kaarsje aan. Ga er even heel lekker voor zitten, rechtop  op de bank is prima. Speel nu even dat je een koning  of koningin bent. Adem zoals past voor een koning of koningin. Dat voel je wel. Voel je niks, dan speel je het gewoon.
  • Sluit je ogen en speel, dat een lekkere warme hemelse douche de spanning van je afspoelt.
  • Speel dat er wortels uit je voeten groeien, waar kracht en voeding omhoog wordt gezogen. De kracht en voeding zijn zuiver goud voor je lichaam, en het blijft niet bij je tenen en je benen, nee. het wordt een troon waarop je zit. Een gouden troon.
  • Speel dat die hemelse douche een kroon wordt op je hoofd. Een zilveren kroon die straalt. Speel dat u het gewicht ervan kunt voelen. Ga nog iets beter rechtop zitten, majesteit.  Juist, sire, zo.
  • Neem het ervan. Heerlijk, geniet van je kroon, je gezag. Groet en respecteer het het mooie goddelijke wezen dat je ten diepste bent. Dat wezen weet hoe wonderen moeten. Maakt alles heel. Heeft geniale invallen. Het is ook de Trooster.  Luister maar. Luister in ontzag en liefde.
  • Als je met vragen tobt, kun je die aan het goddelijke wezen in jezelf stellen. Drop de vraag, dan komt er een antwoord, (logisch, want je vraagt het aan het allerliefste allerwijste, allermooiste in jezelf).
  • w460Ben je klaar met genieten, laat die kroon dan in je hoofd zinken (begrijp je nu waarom oude mensen zilveren haren hebben? Die kroon begint te materialiseren!).  Laat de troon terug in de aarde zinken (houd gouden voetzolen).
  • Adem een paar keer, sta dan op en stamp met je voeten en zing.
  • Klaar

Handig om te weten:

  • Als je iets vraagt, komt er altijd antwoord.
  • Het antwoord komt altijd indirect. Door synchroniciteit. Via ‘de tekens’.
  • Mediteer iedere dag.  Zo ververs je je geheugen. We eten elke dag, we slapen elke dag en we wassen ons elke dag. In de hemel is geen tijd, maar op aarde moet alles altijd iedere dag opnieuw. Dat geldt ook voor mediteren. Mediteer iedere dag.

Chillen, maar waar? In New York? Of in de woestijn?
Goed, het voordeel is dus dat Westerse meditatie niet saai is. Het is een super gevarieerd spel. Het nadeel is, dat je er wat kennis voor nodig hebt. Je onderbewuste reageert  enorm sterk op de beelden en symbolen, dus die moeten wel kloppen met wat je wilt bereiken. Je maakt echt een innerlijke reis, en het maakt nogal uit of je gaat chillen in New York of in de Kalahariwoestijn – of bijvoorbeeld in Tir na nOg het land van de eeuwige jeugd…

Als je het moeilijk vindt om je goed te ontspannen en te concentreren, of als je geen tijd hebt om allerlei symbolen te leren, kun je gebruik maken van een opname van een goede westerse meditatie of geleide visualisatie.

dlp-huis-genezing-2013-04-10Daarom zijn we bezig met Luisterreizen. De eerste Luisterreis is inmiddels beschikbaar: Bridget en het Huis van Genezing. Het is een reis naar een heel bijzondere plek in de innerlijke wereld,  waar je genezen wordt van je spanningsziekten, pijnen en kwalen en waar je nieuwe inspiratie en ideeën krijgt.

 

Meer inspiratie voor gezond en magisch leven? Schrijf je in voor de Magische Bongerd Inspiratiemail.

 

4 extraordinary statements by scientists that will make your life magical

Guest blog by Dr. G. Michael Vasey

towerIvory tower
Scientists mostly live in their own little
world conversing with their peers in their ivory towers. Periodically, the contents of their world explode into ours as the media picks up on some published research that perhaps has some impact on the masses. I am a
trained scientist so I think I have every right to make these observations.

Scientists mostly fall into the materialist-reductionist camp quick to dispel or write off anything ‘new age’, mystical or magical. For these folk, consciousness is created by the brain somehow -
exactly how is unknown however. As science is moved forward by the publishing and peer review process, we tend to see a punctuated evolution of ideas that are published,
scrutinized and then replaced.

Consternation in the science camp
Of course, quantum physics has caused much consternation in the science camp
as what has been discovered at the quantum level is so crazy, so weird, that
its difficult to believe, and the implications are quite mind blowing. It has
led some quantum physicists and other scientists to make some quite
extraordinary statements;

1. “The cosmos is within us. We are made of star-stuff. We are a way for
the universe to know itself
.” Carl Sagan

2. “All matter originates and exists only by virtue of a force which brings
the particle of an atom to vibration and holds this most minute solar system
of the atom together. We must assume behind this force the existence of a
conscious and intelligent mind. This mind is the matrix of all matter
.”
Max Planck

3. I can’t accept quantum mechanics because “I like to think the moon is
there even if I am not looking at it.
Albert Einstein

4. “Observations not only disturb what is to be measured, they produce
it
.” Pascual Jordan

Funny thing
But here is the funny thing. None of this is any way shape or form NEW.

Nope. Magicians and mystics have known this for millenia. They came to these
same conclusions via meditation and personal insight. Science and scientists must be shaken to the core to know (if they have looked at all) that what they think is new science and discover has in fact, been known since ancient Egyptian times, and probably millennia before that. In recent years, people like Paul Foster Case published material that wouldn’t look out of place in quantum physics, but to be truthful, he was simply echoing a much more ancient source of knowledge.

moon

The fact is, that there is no real dichotomy between science and the occult.

Only in the mind
If a dichotomy exists, then it exists only in the minds of those
materialist-reductionists who cannot accept that they were not first, and
still grasp for the answers. Perhaps they should read some occult books in
search of some inspiration?

The Last Observer

9781782791829It was this picture of science and occult thought moving steadily closer and closer together that prompted me to write The Last Observer. The idea that magic and science agree in many respects I thought a compelling avenue for exploration in the form of a novel. The story examines reality and who creates it, it examines polarity and its role in creating reality and it looks from a different perspective at the battle lines between science and the occult…..

Curious? The Last Observer  13,95 euro.

It is a theme that fascinates me and I am most certainly not done with it yet.

2f53ec97a6ddf207df1d85b8557feca6Dr. G. Michael Vasey (Asteroth’s Apprentice) is a third generation psychic and Initiate/Supervisor of the Servants of the Light School of Occult Science. He now lives in Prague in the Czech Republic, but is British by birth.

He is the author of Inner Journeys: Explorations of the Soul published in December, 2005 by Thoth Publications, Weird Tales – Other World Poetry  by Booksurge Publishing, 2006 The Mystical Hexagram: The Seven Inner Stars of Power, by Datura Press and Poems for the Little Room (Lulu, 2012). His website is http://asterothsdomain.com

Weerstand

artmadefrombooks6Altijd als je scheppend werk doet, ontmoet je iets typsich aards. Weerstand. Sterker nog, je ontmoet weerstand zodra je in beweging komt, ongeacht hoe.

Weerstand is geen vijand. Het is iets natuurkundigs, net als wrijving. Weerstand gaat nooit weg. Het helpt om daar helder over te zijn.

Geschenk

Ik ga nog een stapje verder. Weerstand is het geschenk van de aarde. Ga maar na:

  • Weerstand is de tegenkracht die zorgt dat je niet uit de bocht vliegt.
  • Weerstand is het anker, dat zorgt dat je langzaam genoeg blijft om te zien wat je nu eigenlijk doet.
  • Zonder weerstand zou de weg zo glad zijn als ijs.

Weerstand is dus  echt handig als je onderweg bent.

Weerstand als vijand?

Als je geen idee hebt hoe weerstand werkt, kun je ontmoedigd raken. Misschien heeft daarom het idee postgevat, dat weerstand een vijand is die overwonnen moet worden. Alsof het om een gevecht gaat. Maar de aarde is onze bondgenoot, niet onze vijand. Domheid, onkunde, onbegrip, dat is onze vijand. Onkunde kun je verslaan. Als je eenmaal iets kunt, kun je het. Als je iets begrijpt, vergeet je het nooit meer. Begrip is voorgoed. In de Kabbala is de sfeer van Begrip de sfeer van Saturnus, de tijd, de rust.

De kunst

Toch moeten we over de weerstand heen om ooit ergens te komen. Maar dat is niet moeilijk. Iedere keer als je je beweegt, ga je over de weerstand heen. Iedereen kan het. De kunst zit ‘m in vier dingen.

  • Accepteer dat er weerstand is. Weerstand is een gegeven en het gaat nooit weg. Daar kunnen we kort over zijn.
  • Kom in actie. Weerstand is het grootste als je begint. Actie brengt je in beweging.
  • Ga door. Zo ontwikkel je een gewoonte. Weerstand is niet bestand tegen gewoonten. Ga maar na: als je loopt, zet je gewoon de ene voet voor de andere. En het werkt op precies dezelfde manier voor scheppend werk. Ook gewoonten horen bij Saturnus. Gewoonten verbinden Yesod, het rijk van Maan, rijk van de ritmes en getijden met Malkuth, het rijk van de Aarde. Het pad tussen de maan en de aarde is het pad van … Saturnus! Lang leve de inzichten van de Kabbalistische Levensboom.
  • Leer gaandeweg doseren. Als je ergens aan begint, kun je nog niet doseren. Je wilt teveel of je durft niet. Dat is geen kwestie van blokkades, die je moet opheffen, (tenzij je met ‘blokkades opheffen’ bedoelt dat je in beweging moet komen). Doseren leer je domweg door vallen en opstaan. Naarmate je meer ervaring hebt, word je er handiger in. Dat is het geheim van meesterschap. Daarom is het zo fijn om met ervaren mensen te werken. Stages, mentoren, oude rotten in het vak. Zoek ze op en houd ze in ere.

Wat heb je hier nu aan? Welke hobbels kom jij tegen in je werk, en wat hebben ze jou verteld? Schrijf ze in het commentaar.

Veel meer inspiratie  vind je in de gratis  Inspiratiemail van De Magische Bongerd. Meld je hier aan.

 

 

 

Magische kruidenwis

Tanja bracht me op het idee. Tanja Hilgers is niet alleen bedenker van de bekende Julejaar-agenda, maar ook kruiden-vakvrouw. Zij attendeerde me erop, dat het weer tijd is voor de magische kruidenwis.

Een magische kruidenwis is een oeroud gebruik: aan het eind van de zomer, zo rond de graanoogst, oogstten vrouwen een boeket met zeven, negen, elf of nog meer magische kruiden. Dit werd in huis opgehangen en zo bleef het huis verschoond van blikseminslag, vuur, ruzie en ongelukken.  Een wis moest de juiste kruiden bevatten, anders werkte de magie niet goed en zoals dat met die dingen gaat, wist alleen grootmoeder hoe je de magische kruidenwis het beste kon samenstellen. In christelijke tijden werkte de kruidenwis natuurlijk alleen, als hij door de priester werd gezegend. Dat gebeurde op Maria Hemelvaart, 15 augustus.

In Augustus bloeien allerlei oranje en gele bloemen van de margrietenfamilie, die eruit zien als kleine zonnetjes. Voeg daarbij een aantal magische klassiekers zoals hazelaar en notenblad – dat trouwens ook erg lekker ruikt – en je krijgt een boeket vol zonnesymboliek.

Wie goed kijkt, ziet in de symboliek dat de zonnekracht als het ware in de kruiden is opgeslagen en daarmee in huis wordt gebracht. Zo krijgt de zon, de scheppende, helende vuurkracht, een centrale plaats in huis gedurende de koude wintermaanden. De magische kruidenwis is een focuspunt dat de vuurkracht bundelt en ervoor zorgt dat de vurige ‘energie’ niet weglekt in de vorm van brandjes, ruzies, bliksem of ongelukken. Zodoende blijft het huis het hele jaar beschermd.

Veel meer inspiratie  vind je in de gratis  Inspiratiemail van De Magische Bongerd. Meld je hier aan.

 

Moederboom

AppelbloesemMoederboom

Appelbloesem, sterrenstof
Dit is de Moederboom, Zij is de Moeder van alle appelbomen, de oudste appelboom in de verre omtrek. We konden haar redden toen in een boomgaard in de buurt alle bomen werden gerooid en vervangen door jonge sprietjes.
De appelbloesem is als sterrenstof, dat ons terugroept naar de Tuin, naar Tir na nOg, het land van de eeuwige jeugd. De bijen begrijpen dat.

MidzomerGeorgesSand-ne-2012-06-22-klMini retraite
De Tuin en Tempel van De Magische Bongerd zijn speciaal ingericht als toegangspoort voor de magische, Andere Wereld. Wie dat wil ervaren en de sluiers van het alledaagse even opzij wil schuiven, is welkom voor een mini-retraite in de tuin of in de tempel. Kom mijmeren onder meidoorn, laat je meevoeren door de zwierige verhalen van de treurwilg, of steek een kaars aan in de tempel. Neem vooral je schrijfblok of schilderkwast mee, want de inspiratie druipt van de takken.

Het hele jaar door verkopen we honing en in mei en juni 2013 zijn de Tuin en de Tempel van de Magische Bongerd weer geopend voor een stille mini-retraite.  Welkom.

Kosten: naar draagkracht, onder het mom: wat je geeft, krijg je 3 x terug. Geef je op bij Debora, bel 06-19800643 of mail naar info [at] demagischebongerd [punt] nl.

Wil je De Magische Bongerd Inspiratiemail ontvangen? Meld je hier aan.

Let light be your teacher

stiftgedichtGoeie Edwardian Lady Diary… vind eens een mooiere basis voor een Maarts Streepgedicht.

Ik ben dol op streepgedichten, ook wel stiftgedichten genoemd.

Het zijn artistieke feestjes voor een verloren ogenblik. Je hebt weinig nodig, alleen een stift en een stuk tekst. Liefst iets wat er een beetje interessant uitziet. Kies de woorden uit die je aanspreken. Kringeltje eromheen. En de rest streep je weg. En dan staat er opeens:

Let light be your teacher.

Nu ik erover nadenk, doe ik dat in mijn leven ook! Je begint gewoon met dat, wat er is. En daar maak ik dan iets moois van. Het is gewoon een kwestie van opletten wat geweldig is, waarvan ik geniet. Die dingen geef ik een kringetje! De rest streep ik weg.

Het leuke is, de doorgestreepte letters staan gewoon nog op de bladzijde. Strepen is geen toveren, ik kan de nare dingen niet wegtoveren!  Maar eigenlijk ook weer wel, want waar ik geen energie in stop, daarvan neemt de invloed af. Werkt goed.

Wat zijn jouw fijne dingen? Vertel het hieronder. Daar maak je ons ook weer blij mee!

 

Meer inspiratie voor stijlvol, onafhankelijk leven in harmonie met de natuur?
Schrijf je in voor de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.

 

Tir na nOg, land van de levenskracht

Etain-2013-02-01-250pxTir na nOg betekent eigenlijk hetzelfde als ‘Magische Bongerd’! Het is het Keltische land van de levenskracht. Het is het land van de Sidhe, wondermooie lieden met bovenmenselijke krachten van de eeuwige jeugd, die de natuurkrachten in de aarde verbeelden.

Licht als de lentebloesem

Neem nu Etain. Een godin, de mooiste van Ierland, die overal waar zij komt het land tot bloei brengt. Vrouwe van levenskracht, licht als de lentebloesem. Als je wilt dat je moestuin vruchtdraagt en je appelboom bloeit, roep Etain. Als je je plannen tot bloei wilt brengen, vraag het aan Etain. Als je moe bent en uitgeput, als je snakt naar verlichting en ontspanning, als je de tover wilt van de ochtenddauw of een glimlach; roep Etain.  Ze kent vele vormen, Etain. Soms komt ze naar je toen in de vorm van een zwaan, donzig als de wolken, zacht en sterk en stralend wit. Soms vindt ze jou in de vorm van een helderblauwe bloem, de kleur van haar ogen, of als een schaal met kersen, rood als haar lippen. Roep Etain en ze komt je troosten en vreugde brengen. Etain is geen praktische godin die even de handen uit de mouwen steekt; maar Etain vervult je verlangen. Ze verzorgt voor je hart.

Stralen van de dageraad

Maar als je moed nodig hebt, roep dan  Midyir met zijn rode lokken, die iedere plaats op de aarde kan zien. Etain is licht als de lente maar Midyir is stralend als de ochtendzon, die licht werpt op mistige situaties, die moed geeft en licht. Midyir steekt je een hart onder de riem, hij komt met oplossingen waar je zelf nooit aan gedacht zou hebben, oplossingen waarvan je niet wist dat ze bestonden. Als je moed je in de schoenen zakt, roep Midyir. Als je voor een onmogelijke klus staat, roep Midyir. Roep hem en wacht op hem bij het ochtendgloren.

Vliegend tovertapijt

Groei en genezing, herstel en evenwicht, afbraak en hergebruik, het is het kenmerk van de natuur. Ecologie, noemen we het, een dynamisch evenwicht. De Kelten, en trouwens, al onze voorouders vertelden elkaar over ecologie. Niet met powerpoint, filmpjes en Prezi-voorstellingen, maar in verhalen. Ze observeerden de natuur en brachten de natuurkracht haarscherp in beeld in allerlei mythische personages met bijzondere krachten, groter dan de mensenkracht, inclusief alle onderlinge verhoudingen. De verbeelding is een machtig tovertapijt dat je door deuren kan vliegen die anders dicht blijven. De namen en personages zijn verbeelding, maar de krachten zijn echt. Als bewoners van deze aarde is het ons geboorterecht om die krachten te roepen, te leren kennen en ermee te werken. We zijn immers zelf een klein stukje van de aarde. Diezelfde krachten wonen in ons lichaam en regelen onze gezondheid. De Sidhe zijn er voor iedereen, want de natuur trekt niemand voor. Tir na nOg is onder handbereik, overal, waar je ook bent, hoe je je ook voelt. Er is altijd hulp. Je hebt er geen goeroe voor nodig, geen gewichtigheid, geen spierritueel. Je hoeft het alleen maar aandachtig te vragen

Wil je ervaren hoe dat werkt? Maak een Luisterreis door Tir na nOg! Ontmoet Etain en Bridget in het Huis van genezing.

Meer inspiratie? Abonneer je op de blog of  schrijf je in voor de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.

In Persephone’s Armen – Zeewier

Een voorpublicatie uit mijn nieuwste roman, In Persephone’s Armen

door Debora Zachariasse.

In Persephone’s Armen vertelt het verhaal over Elora, priesteres van de Grote Persephone, die vijfduizend jaar geleden een belangrijke tempel bestuurde, de tempel van de maan en de getijden. Als jong meisje is Elora in opleiding in de Kruiderij, waar haar ziel en zaligheid ligt. Maar Rhea Elodia, de hogepriesteres, heeft andere plannen voor haar.

Elora vertelt…

‘Het was mijn grote droom om mij verder te bekwamen in het gebruik van kruiden en dranken brouwen, iets waar Aïshna een meesteres in was. De plantenwereld kwam mij voor als uiterst lieflijk en zacht, ja, werkelijk bloemig. Het was een verademing na de krachtige energie van dans en ritueel, een oase van rust na alle kolkende emoties van de wereld van de diplomatie. Zo vaak ik maar tijd had, zocht ik Aïshna op in de Kruiderij, waar op planken aan de wand rijen kleine kruiken stonden, netjes dichtgebonden met geitenblaas, keurig voorzien van opschriften in witte krijtletters, soms zelfs ingegraveerd in de potten. Aan het plafond hingen bossen kruiden te drogen.
Ik weet nog hoe ik na mijn eerste tochtje met Nicholla op een vrij ogenblik naar Aïshna ging om haar te vertellen over het zeewier. Ze stond te roeren in een kleine koperen ketel boven een vuurtje.
‘Ik heb zeewier gevangen,’ zei ik trots.
Haar ogen begonnen te glimmen. ‘Ben je met Nicholla uit geweest? Ik hoorde zoiets.’
Zo ging het altijd bij ons. Het was in de tempel onmogelijk om iets onopgemerkt te doen.
Ze keek me vriendelijk aan. ‘Heb je het meegebracht?’
Ik begreep niet wat ze bedoelde, mijn gedachten nog bij Nicholla.
‘Het zeewier. Kijk niet zo onnozel.’
O, het zeewier. Nee, daar had ik niet aan gedacht.
Ze vroeg me alles over het tochtje en ik vertelde precies waar we het zeewier gevonden hadden en beschreef hoe het eruit zag. ‘Het was dun en groen, met brede bladeren. Het zwierde in het water rond als natte haren, maar dan breder, heel sierlijk. Maar als je het boven water haalde werd het net snot.’
Aïshna moest lachen. ‘Zeesla,’ zei ze. ‘Heb je ernaar geluisterd? Vertelde het je nog wat?’
‘Het zong voor me toen het nog in het water zwierde. Een deinend lied over golven die je overspoelen en je meenemen naar verre landen, over vissen die je strelen en van je eten. Het was een zacht en warm en slaperig lied, als voor een kind in de moederschoot. Als bloed in de aderen. Maar toen ik het gevoel kreeg dat het erg zacht en slap spul is, veranderde de melodie, toen vertelde het pittig en scherp en flink gezouten over een zeldzame kracht. Toen kreeg ik het idee dat het erg goed was voor het hart.’
Aïshna streelde over m’n haren. ‘Je hebt goed geluisterd,’ zei ze. ‘Ik gebruik zeewier als opkikker als mensen oud worden of uitgeput zijn, zoals bijvoorbeeld na een zwangerschap of na een lange reis. Het brengt ze terug in contact met hun eigen levensritme, omdat ook het zeewier zo aan het ritme van het water gewend is dat het deel uitmaakt van haar wezen. En het helpt zo het hart, ritmebewaker in ons lichaam, en ook de gewrichten die ons laten bewegen. Van alle soorten zout is het zoute zeewier het meest vloeiende, het minst starre, minder zelfs nog dan het zout dat we zo uit het water winnen. Het zeewierzout is vele malen minder star dan het zout dat diep in de aarde groeit. Aardezout is meer geschikt voor de botten, maar het werkt al gauw te verstarrend. Mensen verdragend dat niet goed, want ze zijn vloeiende wezens.’
Zo vertelde Aïshna over alle planten. Iedere plant had een eigen verhaal en ze sprak erover als echte levende wezens die zij persoonlijk kende, ja, als haar vrienden.  Ik begreep wel waarover ze sprak, maar wat voor mij alleen maar vage gevoelens waren, wist.zij helder en duidelijk te verwoorden.
‘Als je nog eens met Nicholla uit gaat, breng dan wat zeesla voor me mee, want m’n voorraad begint op te raken. Dit is het goede seizoen. Maar vergeet niet eerst contact te maken met de planten, anders pluk je alleen hun lichaam, maar niet hun kracht. En groet de watergeesten en de luchtgeesten, want daar heeft de zeesla een sterke band mee.’
Dat deed ik.
Zo vaak ik maar kon, hing ik rond in de Kruiderij, stripte droge kruiden van de stelen, schudde geduldig zaadjes in kleine bakjes, maalde schors en raspte geurig hout, roerde in kokende ketels, en zeefde de kruiden uit de olie en smolt er gouden bijenwas bij om genezende zalf te maken. Een deel bijenwas op vijf delen olie, roeren totdat alles afgekoeld was, zodat het niet zou klonteren. Ik bereidde honingzalf voor brandwonden en ontstekingen, tijmzalf voor de luchtwegen, eikenschorszalf om de aambeien te verlichten na de bevalling, venkelzalf om de borsten van voedende vrouwen te verzorgen en de melk te verrijken. We lieten kruiden trekken in wijn voor ouderen. Bittere kruiden om de eetlust te bevorderen; melisse om de strelende slaap te roepen of sint janskruid om hun levenslust aan te wakkeren. Soms mocht ik zelfs het giftige doornappel bereiden. Met liefde had ik de rest van mijn leven daar gesleten, in de Kruiderij, tussen de flessen en geur van kruiden.

Maar Rhea Elodia had andere plannen.

 

Op dit moment leg ik de laatste hand aan het boek. Het is tijd. In Persephone’s Armen mag nu het levenslicht zien.

Zet je jouw commentaar hieronder?  Ik vind het fijn om te horen wat jij ervan vindt.

 

 Al het verse nieuws over In Persephone’s Armen gratis in je mailbox met de Inspiratiemail van De Magische Bongerd. Meld je snel aan.

Laatste nieuws: vanaf februari 2013 schrijf ik in Onkruid over het leven in De Magische Bongerd, over kruiden en natuurlijk genezen, on over allerlei andere geheimen van de Westerse Weg van de Wijsheid.