Mag nu het licht weer aan? Adventkalender met The Honeybees Tarot

bijenliefdeDe donkere Midwintertijd is stille tijd.

Het is een oude traditie om in deze tijd van het jaar op een innerlijke reis te gaan.
Een heldenreis door je diepste zelf, terug naar de diepten van je hart.
Waar het altijd allemaal weer klopt.

Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik vergeet mijn hart wel eens, gedurende het jaar.
Dan heb ik het te druk om te luisteren.
Gelukkig hebben we hier in De Magische Bongerd goede vrienden: The Honeybees.

Heldinnen van het hart
The Honeybees hebben zo hun eigen heldenreis. Zij zijn de amazones van het hart, de zonnemaagden, de bloemheldinnen, de honingspeurders, de wakkerprikkers, de dansmadammekes die overal het zoete in vinden.

De hele winter zitten ze in de bijenkast te zoemen over de zon.
En nu het echt donker wordt, hoor ik hen roepen.
‘Hé, lieverd! Ga je mee, naar het licht?’
Ik ga mee, want The Honeybees zijn een best kompas.
Een soort hart met vleugels.
Ga je ook mee?

Winterreis: licht in de stal
Elke dag van deze Winterreis geven The Honeybees ons kleine glimp van de zon.
Stap voor stap brengen ze ons van het donker naar het licht, van de aarde naar de zon.
En dan? Dan wordt er iets moois en nieuws geboren!
Iets verrassends, wat nog niemand ooit heeft gezien, wat geen oor heeft gehoord.
Waar?
In de stal.
Dat is een prettige, geruststellende gedachte.
Wie maakt er nooit een stal van zijn leven? Letterlijk of figuurlijk.
In de stal is het licht het hardste nodig!
En daar gebeurt het dus, straks, met Midwinter. In de stal.
En jij bent erbij.

Reisplan
Volgens het reisplan verzamelen we iedere ochtend bij het bloemenveldje.
Je kunt er komen vanaf De Magische Bongerd.
Volg gewoon het bordje :The Honeybees Advent. Dan vlieg je meteen naar het bloemenveldje. Het kleine bijtje wijst je verder de weg. En de cijfers, natuurlijk.

Hoe kun je de reis nog leuker maken?
Gebruik de reis als een aanleiding voor een dagboekpagina of collage, voor een westerse meditatie, of neem het beeld gewoon mee, om al mijmerend wat op je in te laten werken.

Zullen we hier onze ervaringen delen? Post hieronder je mijmeringen, je geniale inzichten, he eye-openers, waarheden als koeien, je collage of je art journal. Enjoy!

Wil je niets missen van The Honeybees, like De Magische Bongerd dan op Facebook. En meld je aan voor de Inspiratiemail.

 

Wintervertelling

Gastblog door Jac Vroemen

wakker worden in
dit stille licht en weten
het heeft gesneeuwd

 Winter Tolakkerlaan

Wat betekent winter? Iedereen heeft er zijn eigen beelden bij, herinneringen en ervaringen. Is het de kou en de nattigheid waar je het eerst aan denkt? Of schaatsen. Of sneeuwballen gooien?

Ik ga voor de mooie herinnering. Verglansd door de tijd, hangt er een zoete weemoed om onze kinderspelletjes. Nog wat langer op mogen blijven, we hadden ‘s avonds in de schemer een glijbaan gemaakt door een paar emmers water uit te gieten over straat, wat meteen bevroor. De verrukking van elkaar te mogen vastgrijpen, als je net wat harder doorgleed dan het meisje vóór je.

Of de plaksneeuw, en het eerste winterwonder van een sneeuwbal die al rollend reusachtig groot werd. Dan samen sjouwen en stapelen voor een sneeuwman.

Of die andere winter dat de sneeuw lang bleef liggen, we gingen met onze sleetjes tegen de heuvel op en stoven naar beneden, geluidloos glijdend, zonder wielen, door de snijdende wind!

Of later, pubers al, de avonden op de ijsbaan: blikkerige muziek schalde uit luidsprekers aan de bomen. Het – dit keer – onbereikbaar geworden meisje, dat telkens aan je voorbij zwierde…ook wel omdat ze beter kon schaatsen. ‘s Avonds doorgloeid en vermoeid thuis komen, toch gelukkig: er was warme chocolademelk en je vader las nog voor… óf: vertelde! Dat maakte verschil, want als hij las, ‘vertelde’ niet hij zelf, maar het boek, zo voelde dat. Vertelde hij zelf, rechtstreeks dus, ‘uit het blote hoofd’ (“by heart”), dan was dat een andere beleving, het was net of mijn vader dan dichter bij je was. Als hij voorlas deinde je mee op zijn stem en dat was ook wel fijn, je had dan de ruimte om een eigen verhalenland binnen te gaan.

Winter, het seizoen van de vieringen, en van de verhalen. Ik lees dit keer niet voor, maar vertel. Het gebeurt in het tuinhuis van De Magische Bongerd, een mooie natuurboerderij, imkerij en kruidentuin tussen Zeist en Utrecht, in het dromerige landschap van de Kromme Rijn, de rivier die altijd meevertelt.

Waarover? Talloos zijn de winterverhalen uit de literatuur. Ik ga er uit putten, vertel een verhaal van Anton Tsjechov en – na de pauze – schelmenverhalen uit de Decamerone: een rijke Europese traditie. Shantie Prins speelt op de harp.

Voor verhalen van eigen hand, zie mijn blogs ‘haikujac’ en ‘vertelwerk’.

Jac Vroemen over vertellen: 

‘Vertellen is het ‘slow food’ van de door apparatuur vervlakte ‘fastfood’ van de huidige communicatie. Kennis van het verleden, maar ook codes voor succesvolle omgang met elkaar behoren tot die wezenlijk belangrijke informatie, die je met verhalen vertellen kunt overdragen.’

 

Ode aan de Olifant, verschenen bij A3BoekenJac Vroemen studeerde culturele antropologie, was jarenlang redacteur van De Nieuwe Linie, gaf communicatietrainingen aan het bedrijfsleven. Hij schreef een aantal boeken over vertellen, zoals  het kleine, subtiele ‘Reis door de dag’ en het prachtige ‘Ode aan de Olifant’, een boek vol inspiratie, verschenen bij A3boeken.

Jac zal het nooit over zichzelf zeggen, maar wie hem eenmaal heeft gehoord, zal het met ons eens zijn: hij is een meesterverteller. Hoe zouden we Midwinter beter kunnen vieren dan met zijn prachtige winterverhalen?

 

Midwinterviering in De Magische Bongerd

Met Jac Vroemen, verhalen van Tsjechov en Bocaccio’s Decamerone;
en Shantie Prins, harp

Tijd: vrijdagavond 21 december, 20.00, UITVERKOCHT

vrijdagavond 4 januari 2013, UITVERKOCHT
Plaats: De Magische Bongerd, Tolakkerlaan 9, Zeist.
Kaarten 7 euro (voor volwassenen)
Aanmelden: 030-6992888 of info [at] demagischebongerd {punt} nl

 

Meer inspiratie voor stijlvol onafhankelijk leven?
Ontvang gratis de Inspiratiemail van De Magische Bongerd.